Tom Egbers - Rory Storm - Hoe de koning van Liverpool werd onttroond door The Beatles (2012)

Rory Storm and the Hurricanes. De band was tot nu toe niet meer dan een voetnoot in de geschiedenis van The Beatles. De band die in Liverpool de basis legde voor de rock ‘n roll en de doorbraak van vele bands, werd hiermee ernstig tekort gedaan. Studio Sport presentator Tom Egbers schreef een boek over Rory Storm (1938-1972) en geeft hem daarmee de credits waar hij gezien de historie recht op heeft.
Eind jaren vijftig, begin jaren zestig. Er gebeurt van alles in de Liverpoolse muziekscene. Er ontstaan allerlei bandjes die het tamelijk brave skiffle spelen. Een van die bandjes wordt opgericht door Alan Caldwell. Hij droomt ervan om Amerikaanse rock ‘n roll te spelen. De naam van zijn band wordt uiteindelijk Rory Storm and the Hurricanes. Ze spelen als eerste in Liverpool rock ‘n roll en ontketenen na enige tegenwerking een rage.
Ze spelen op uitnodiging van een Duitse nachtclubeigenaar enkele maanden in Hamburg, samen met de dan nog onbekende Beatles. Drummer Ringo Starr speelt op dat moment nog voor The Hurricanes. Dat verandert als Brian Epstein manager wordt van The Beatles en Starr wordt ‘weggekocht’. Van populairste band van Liverpool wordt Rory Storm and the Hurricanes ineens links en rechts ingehaald. Eerst een vooral door The Beatles, die met ‘hun’ drummer in hoog tempo de wereld veroveren.
Van held tot schlemiel. Dat is in het kort de loopbaan van Rory Storm, die in zijn nadagen als DJ actief was, onder meer in Amsterdam. Hij speelde de rock ‘n roll van zijn Amerikaanse helden, wilde niemand anders dan zijn moeder als manager (hun huis was een warm nest voor alle jonge muzikanten uit Liverpool) en moest toezien hoe alles hem uiteindelijk uit de handen glipte. De invloed van zijn inspanning op The Beatles zijn na lezing van ‘Rory Storm - Hoe de koning van Liverpool werd onttroond door The Beatles’ overduidelijk. De credits kreeg hij nooit, ook niet van Ringo Starr die zelfs ontbrak op zijn crematie, nadat Storm en zijn moeder onder duistere omstandigheden waren overleden. Starr zou gezegd hebben: ‘I wasn’t here when he was born either’.
Tom Egbers - die eerder met ‘De Zwarte Meteoor’ over Steve Mokone een van mijn favoriete sportboeken schreef - heeft met dit boek een monument opgericht voor Rory Storm/Alan Caldwell. Goed gedocumenteerd, leest dit tijdsbeeld van een belangrijk hoofdstuk uit de muziekgeschiedenis als een roman. Tevens komt een deel van de geschiedenis van voetbalclub Liverpool aan bod. Het leven van Rory Storm is een tragisch, maar tegelijkertijd heldenrijk verhaal over een man die geloofde in zijn dromen en nooit toegaf aan wat anderen vonden of wilden.

23/5/2012 | boeken | rorystorm |

Simon Stokvis naar het witte doek

Jaap en Nel Kooijman, Simon Stokvis en meneer Harmsen zijn in 2013 te zien op het witte doek. In september beginnen de opnamen van de film ‘Toen was geluk heel gewoon’. De levens van de karakters gaan verder waar ze in de populaire televisiecomedy gebleven waren. | Lees verder

16/5/2012 | film | toenwasgelukheelgewoon |

Patatje Oorlog (2011)



Als er een genre is waar Nederlandse filmmakers in uitblinken, dan is het wel de jeugdfilm. Dat bewijst ook Nicole van Kilsdonk met ‘Patatje Oorlog’. Deze verfilming van het boek ‘Een Kleine Kans’ van Marjolein Hof. Een heerlijke jeugdfilm over hoe kinderen kunnen vluchten in hun fantasie. | Lees verder

11/5/2012 | film | patatjeoorlog |

Cop vs Killer (2012)



‘Cop vs Killer’ is de verfilming van het gelijknamige boek van (scenario)schrijver en politieman Simon de Waal. Oorspronkelijk zou Hans Pos de regie van deze film doen, maar toen hij wegens ziekte moest afhaken, nam De Waal de regie zelf in handen. Het resultaat is een geslaagde thriller over de strijd tussen een politieman en een crimineel. | Lees verder

18/4/2012 | film | copvskiller |

Lovende recensies voor singer/songwriter Yori Swart



Singer/songwriter Yori Swart (21) bracht onlangs haar eerste, titelloze debuut-cd uit. De winnares van de Grote Prijs van Nederland, categorie singer/songwriter, kreeg lovende recensies en staat nu aan de vooravond van haar clubtour. Daarnaast staat ze te popelen om de studio in te gaan voor haar tweede cd. | Lees verder

18/4/2012 | muziek | yoriswart |

De Primeur - Ellen den Hollander (2012)

Dat mensen niet altijd zijn wie ze lijken te zijn, blijkt in de thriller ‘De Primeur’ van Ellen den Hollander. Het is na ‘Door het vuur’ de tweede thriller van deze verslaggeefster van het Algemeen Dagblad. Als ‘De Primeur’ één ding aantoont, is het dat de journaliste prima uit de voeten kan met teksten die de lengte van een krantenartikel overtreffen.
‘Zijn er nog vragen?’ zo luidt de openingszin van ‘De Primeur’. In de volgende 280 bladzijden rijzen er inderdaad heel wat vragen waarop de hoofdpersonen antwoorden willen vinden. In het begin wordt het lichaam gevonden van sterverslaggever Timo. Hij ligt beneden onderaan het flatgebouw waarin hij woont. Al snel wordt zelfmoord uitgesloten en lijkt er dus sprake van moord.
Naast het politieonderzoek gaan ook zijn collega’s op onderzoek uit. Verslaggeefster Evelien Bos wordt op het verhaal rond de moord op haar collega gezet. Zij heeft prima met hem samengewerkt en ze hebben zelfs een kortstondige affaire achter de rug. Op haar zoektocht stuit ze op veel vragen, waarop ze de antwoorden hoopt te vinden.
Naast de zoektocht naar het hoe en waarom rond de moord op Timo, is er ook een verhaallijn rond de Roemeense homoseksuele Dumitro. Het derde belangrijke personage is Ted Damens, adjunct hoofdredacteur van de krant waar Timo en Evelien voor werken. Hij houdt zich onder meer bezig met het naar de beurs brengen van het bedrijf, daarnaast koestert hij heimelijke gevoelens voor Evelien.
De geoefende thrillerlezer weet dat deze verhaallijntjes uiteindelijk ergens bij elkaar gaan komen, maar voordat het zover is weet Den Hollander de spanning goed op te bouwen. Ze snijdt een aantal actuele thema’s aan (overnames in de krantenwereld, scimming, potenrammen, Oost Europeaanse criminelen) en verwerkt dit in een vlotgeschreven verhaal, dat verraadt dat zij gewend is voor groot publiek te schrijven.
Evelien is een prima hoofdpersonage. Als lezer word je meegesleurd in haar zoektocht naar de waarheid, maar tegelijkertijd heeft zij ook haar tekortkomingen. Ook Dumitro heeft twee kanten, waardoor je als lezers gedwongen voelt na te denken of je hem wel of niet sympathiek vindt. ‘De Primeur’ is een goedgeschreven thriller. Een boek dat je in één ruk uitleest. Zoals dat hoort met een goede thriller.

19/3/2012 | boeken | primeur |

Heldere Hemel - Tom Lanoye (2012)

De Belgische schrijver Tom Lanoye schreef dit jaar het boekenweekgeschenk ‘Heldere Hemel’. De novelle - geschreven in opdracht van Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek - is een geslaagd en rijk boek waarin een waargebeurde geschiedenis centraal staat.
Dit voorval speelde zich af in de nadagen van de koude oorlog. In de zomer van 1989 vloog een onbemand Russisch vliegtuigje dwars door het ijzeren gordijn richting het westen. Daar stortte het neer in een Belgisch dorpje.
In het eerste hoofdstuk hangt de Russische piloot Andrej aan zijn parachute in het Poolse luchtruim. Zijn vliegtuig is intussen - onbemand - onderweg. Waar naartoe dat weet Andrej niet, al denkt hij wel over de gevolgen na. Dat het zal neerstorten op een stad acht hij uitgesloten: ‘Daar is de wereld te groot voor en God te machtig.’
Daarna zoomt Lanoye in op het huis van Vera Van Dyck. Zij is die nacht gebeld door haar echtgenoot die heeft opgebiecht dat hij vreemd gaat met een twintigjarig meisje. Deze Carla (‘Lange benen en een prominente boezem. En een mond met lippen die gezwollen leken’) staat even later bij Vera voor de deur.
De scène die volgt is een gevecht in woorden. ‘Verlies, ouderdom, gene, verraad - het zat in één persoon verenigd en kortgerokt te zwijgen in één fauteuil, pal tegenover haar’, staat op de eerste bladzijde van deze scène. De strijd wordt daarna steeds grimmiger. ‘Ik heb veel geïnvesteerd, mijn lieve schat, en niet alleen in dit huis, om me zomaar aan de kant te laten schuiven.’
Tussendoor kijken we mee in de ‘situation room in crisis’, waar het vliegtuig in de gaten wordt gehouden, en op een krantenredactie in verwarring. Uiteindelijk staat ook zoon Peter bij Vera voor de deur en dan begin je als lezer te voelen hoe dit drama gaat aflopen. Een drama op het toneel van de wereldpolitiek, maar ook en vooral een familiedrama.
‘Heldere Hemel’ is een prachtig geschreven en rijke (ondanks de slechts 92 bladzijden) novelle, waarin een waargebeurde geschiedenis wordt teruggebracht tot een kleine dramatische geschiedenis. Als lezer voel je al snel waar het noodlot gaat toeslaan. Intussen wordt her en der strijd geleverd op de vierkante centimeter, de personages onwetend over waar en wanneer het noodlot zal toeslaan.

13/4/2012 | boeken | helderehemel |

Nooit Ziek Geweest - Nico Dijkshoorn (2012)

Van sneldichter bij De Wereld Draait Door is Nico Dijkshoorn inmiddels uitgegroeid tot een van de beste schrijvers van Nederland. De schrijver/dichter/muzikant bewees eerder een groot schrijver van korte verhalen te zijn (zoals blijkt uit zijn verhalenbundel ‘Kleine Dingen’), maar met zijn tweede roman ‘Nooit Ziek Geweest’ blijkt andermaal dat hij ook met een langer verhaal prima uit de voeten kan.
‘Nooit Ziek Geweest’ gaat over zijn vader, Klaas - niet te verwarren met de hoofdpersoon uit zijn ultrakorte Twitterverhaaltjes, een overeenkomst qua naam die volgens de auteur toeval is. Dit boek is eigenlijk een soort afrekening met zijn vader. Klaas is een zelfingenomen en extreem narcistische man, zo blijkt uit dit boek.
Werkelijk alles in huize Dijkshoorn draait om hem. Wat hij wil gebeurt en als dat niet gebeurt, dan is dat aan hem te merken. Wat zoon Nico - terugkijkend - vooral irriteert is het feit dat zijn vader alles en iedereen belachelijk maakte ter eer en glorie van zichzelf. En zijn vader wist het allemaal zo te brengen dat de mensen met hem wegliepen, hem op de schouders sloegen en heel erg blij waren als hij ergens was.
Dijkshoorn schrijft anecdotes op die menig ouders de wenkbrauwen zal doen fronzen. Zoals toen zijn vader hem op zijn vierde meenam naar de diergaarde en zich bij het aquarium voor zijn zoon verstopte. Natuurlijk raakte de peuter in paniek, een verhaal dat Klaas jaren later nog steeds met smaak vertelt.
Of de ochtend waarop hij om kwart over tien roept dat Nico om half elf op het voetbalveld moet staan. Nico haast zich om er onderweg achter te komen dat zijn vader de klok twee uur heeft verzet om zijn zoon in de maling te nemen. Ook dit verhaal wordt daarna tot in den treure verteld aan alles en iedereen die het maar wil horen.
Klaas is altijd op zoek naar publiek om grappen voor te maken of om te vertellen over zijn passie: honkbal. Maar als zijn zoon Stefan door een hoofdklasser wordt gevraagd om daar te komen spelen, gaat Klaas niet één keer kijken. Sterker nog: honkbal blijft ineens een jaar lang onbesproken in huize Dijkshoorn.
Vader Dijkshoorn komt er niet best vanaf in ‘Nooit Ziek Geweest’. Zo heeft hij nooit geweten wat zijn kinderen hebben gestudeerd. Interesseerde hem niet. Als student aan de lerarenopleiding durfde Nico zijn vrienden niet eens mee naar huis te nemen. ,,Drie minuten met mijn vader en ik kan mijn vrienden kwijt zijn’’, noteert hij.
Waar de anekdotes rond Klaas aanvankelijk vol humor en met smaak beschreven worden, wordt de sfeer gaandeweg grimmiger. Tijdens een weekendje weg met het gezin komt het zelfs tot een uitbarsting tussen vader en zoon.
Wat Nico Dijkshoorn met dit boek wilde bereiken, is voer voor psychologen. Een afrekening met zijn vader? Zijn jeugdherinneringen een plek geven? Een (grimmig)monument voor zijn ouders maken? ‘Nooit Ziek Geweest’ ontregelt, ontroert, fascineert, verbaast en laat je lachen. Het boek houdt je bezig en alleen al daarom een geslaagde roman. Qua stijl was ik al fan van Dijkshoorn, dus lezen dit boek en oordeel zelf.

14/2/2012 | boeken | nooitziekgeweest |

Dolfje Weerwolfje (2011)



De jeugdboekenreeks rond Dolfje Weerwolfje van Paul van Loon is enorm populair. Na een theaterversie was het daarom niet meer dan logisch dat er ook een filmversie zou komen. Regisseur Joram Lürsen (‘Alles Is Liefde’, ‘Het Geheim’) is verantwoordelijk voor deze eerste, zeer geslaagde Dolfje Weerwolfje film.
Scenarioschrijfster Tamara Bos bewees al eerder goede scripts te kunnen schrijven voor jeugdfilms. Zij was onder meer verantwoordelijk voor de scenario’s van ‘Minoes’ en ‘Pluk van de Petteflet’ en ‘Het Paard van Sinterklaas’. Aan het eerste boek uit de succesvolle Dolfje Weerwolfje reeks van Paul van Loon hoefde zij niet veel te veranderen om het naar het witte doek te brengen.
De film volgt grotendeels het boek. Aan het begin plaatst een mysterieuze gestalte een mandje voor de deur van Jasmijn (Kim van Kooten) en Willem Vriends (Remko Vrijdag) en hun zoontje Timmie (Maas Bronkhuyzen). Er ligt een klein blond ventje met brilletje in het mandje. Zij besluiten het mannetje in huis te nemen en zien Dolfje ook echt als hun eigen zoontje, terwijl Timmie Dolfje beschouwt als zijn broertje. | Lees verder

16/12/2011 | film | dolfjeweerwolfje |