‘De Fazantenmoordenaars’ is het tweede deel van de ‘Serie Q’ van de Deense thrillerschrijver Jussi Adler-Olsen. Hij schreef al eerder enkele thriller, maar pas maar ‘De Vrouw in de kooi’ - het eerste deel van deze serie - was het raak. Met ‘De Fazantenmoordenaars’ toont hij aan dat het eerste deel geen toevalstreffer was.In dit tweede deel keren de belangrijkste personages uit het eerste deel terug. Voorop brigadier Carl Mørck. Die leiding geeft aan Afdeling Q, die zich bezighoudt met onderzoek naar onopgeloste zaken. Zij werken letterlijk vanuit de kelder van het politiebureau aan zaken die anderen blijkbaar nooit hebben kunnen oplossen. Zijn trouwe assistent Assad keert ook terug en in dit deel krijgen ze - tegen de zin van Carl in - assistentie van Rose.
Mørck vindt een dossier op zijn bureau over de moord op een broer en een zus in de zomer van 1987. Uit bestudering blijkt dat de moord pas later werd opgelost toen de dader zichzelf aangaf. Het blijkt een leerling van een kostschool, waar leerlingen op zitten uit de rijkste kringen van het land. Aanvankelijk vraagt Mørck zich af waarom deze zaak - waarvoor een dader in de gevangenis zit - bij hem op zij bureau is beland.
Nader onderzoek leert echter dat er meer aan de hand blijkt dan hij aanvankelijk denkt. Als ze op onderzoek uitgaan komen ze terecht bij een aantal van de machtigste mannen van het land, maar ook op straat waar een van de voormalige kostschoolleerlingen rondzwerft. Hoe dieper Mørck en zijn assistenten in de zaak duiken, hoe goorder de beerput blijkt die ze openmaken. Steeds meer wordt duidelijk wat de afzonderlijke lijntjes met elkaar te maken hebben en wat zich achter de façade van een groep succesvolle zakenmannen afspeelt.
Jussi Adler-Olsen schotelt dit verhaal net als in het eerste boek vanuit verschillende perspectieven voor, waardoor hij de spanning subtiel opbouwt. Het verhaal zit sterk in elkaar en is ook nog eens goed uitgewerkt. Hij durft de tijd te nemen voor zijn personages, die goed worden neergezet en daardoor allemaal overtuigen. Het is de combinatie van spanning, plotwendingen, sterke personages en het vlotgeschreven verhaal die ook van dit tweede deel uit de Serie Q een uitermate sterke thriller maken. Uiteraard eindigt het boek met een werkelijk bloedstollende finale.
3/2/2011 | boeken | fazantenmoordenaars |
‘Toen Joni Sigerius hem op een zondagmiddag in 1996 meenam naar de woonboerderij van haar ouders om hem officieel voor te stellen, gaf haar vader hem een hand die hem aan de stevige kant leek’, aldus de openingszin van ‘Bonita Avenue’ van Peter Buwalda. Dit debuut is een van de meest besproken romans van 2011.
De Australische schrijver Michael Robotham heeft al een aantal sterke thrillers op zijn naam staan, zoals ‘Boetedoening’ en ‘Nachtboot’. De voormalig journalist heeft met zijn zesde thriller ‘De Afrekening’ een vuistdikke internationale complotthriller over de wereldwijde financiële crisis geschreven.
Het boek begint in het Bagdad na de val van Sadam Hoessein, waar journalist Luca Terracini verslag doet van de oorlog in Irak. Hij stuit op een verhaal over een groot aantal bankovervallen, waarvan nooit een dollar wordt teruggevonden. Hij duikt in deze overvallen en krijgt hulp van Daniela Garner, die in Irak onderzoek doet naar geldbestedingen in Irak. Als ze in de bankroven duiken, blijken er meer zaken niet te kloppen. Niet iedereen lijkt echter even blij met de bemoeienis van de journalist.
Tegelijkertijd wordt oud politieman Vincent Ruiz in Londen thuis beroofd door de werkloze actrice Holly en haar vriend Zac. Als hij naar hen op zoek gaat, wordt Zac door onbekenden vermoord. Een en ander lijkt samen te hangen met een verdwenen bankier, Richard North die niet lang voor Ruiz slachtoffer werd van de twee dieven. Daarbij hebben ze iets gestolen wat als bewijsmateriaal kan dienen bij een miljardenroof. Ruiz en Holly moeten vrezen voor hun leven.
Robotham baseerde ‘De Afrekening’ op een reeks werkelijke gebeurtenissen en documenten. Zijn achtergrond als journalist kwam hem vast goed van pas bij het schrijven van deze thriller, want is er duidelijk veel onderzoek aan voorafgegaan. Toch is ‘De Afrekening’ geen ‘droge’ thriller geworden. Hij weet de vele informatie goed gedoseerd door zijn spannende en rijke verhaal te weven.
Ruiz is een oud politieman die het speuren niet kan laten, terwijl ook Luca een speurneus is die de waarheid boven tafel wil hebben. Al snel blijkt dat hooggeplaatste figuren liever niet hebben dat zaken boven tafel komen. De personages belanden in Londen, waar alle lijntjes samenkomen. De vrouw van de verdwenen bankier, Elizabeth North, weet ook niet wat haar overkomt. Haar man blijkt echter een cruciale rol in deze zaak te spelen.
Bijna 530 bladzijden telt ‘De Afrekening’, maar zoals hij met eerdere boeken bewees weet Robotham er met zijn prettige schrijfstijl de vaart erin te houden. De personages worden van de nodige achtergrondinformatie voorzien en waar nodig verrijkt hij zijn boek met actie, humor en de onvermijdelijke romantiek. Met ‘De Afrekening’ heeft Michael Robotham opnieuw een sterke en actuele thriller afgeleverd.
‘De dag waarop ik Johannes Klein doodreed’ is de vierde roman van actrice Elle van Rijn. Wie denkt dat Van Rijn - bekend als actrice uit onder meer ‘Goede Tijden, Slechte Tijden’ en ‘Sam Sam’ - dat schrijven erbij doet, komt bedrogen uit. Haar boeken zijn namelijk meer dan de moeite waard en ze blijkt een zeer begenadigd schrijfster.
‘Een vriendengroep. Een verdwijning. Wie heeft er schuld?’ Zo wordt de thriller ‘Na Delphine’ van Siska Mulder op de cover omschreven. Het is een treffende, alles samenvattende omschrijving van deze goed geschreven thriller.
Ergens in de young-adult-roman ‘Prikkeldraad’ van Derk Visser verzucht een van de personages: ,,Ik wil hier niet de komende dertig jaar achter de kassa zitten. Zoals mijn moeder deed. Dat je opeens merkt dat je over de helft van je leven bent en al die tijd een rotbaantje hebt gehad.’’ Aan alles merk je echter dat de hoofdpersonen uit ‘Prikkeldraad’ juist zo’n leven gaan leiden.
