En je ziet nog eens wat - Renske de Greef (2009)

Renske de Greef werd bekend met haar columns over seks die ze schreef voor jongeren website Spunk. Daarna publiceerde de roman ‘Was alles maar konijnen’. ‘En je ziet nog eens wat’ is de tweede roman van deze talentvolle schrijfster, die inmiddels de plek heeft ingenomen van Aaf Brandt Corstius als dagelijkse columniste in NRC Next.
In ‘En je ziet nog eens wat’ vertrekt Guusje die net klaar is met de middelbare school naar Tanzania. Zoals veel jongeren doen, gaat zij daar samen met een vriendin vrijwilligerswerk verrichten in een weeshuis. Aanleiding is een uit de hand gelopen discussie met de nieuwe vriend van haar zus. Wat ze precies zal aantreffen, weet ze niet. Ze hoopt op innerlijke wijsheid, louterende levenservaring en vooral veel exotische seks.
Eenmaal in Afrika blijkt het allemaal net wat anders in elkaar te zitten dan ze hadden verwacht. De projectleider is er met de kas van het weeshuis vandoor, ze treffen voornamelijk kinderen door wie ze bepaald niet dankbaar ontvangen worden en met de exotische seks valt het ook al tegen. Al snel vraagt Guusje (wiens naam voor alle buitenlanders die ze daar treft onuitspreekbaar is) zich af wat ze nou precies doet in Tanzania.
Met een idealistisch doel reizen Guusje en haar vriendin naar Afrika. Ze moeten een flink bedrag betalen om überhaupt welkom te zijn en als ze in Tanzania aankomen, blijkt dit geld ook nog eens gestolen. In plaats van idealisten treffen ze in het verre Afrika allerlei mensen, variërend van avonturiers tot christenen en van wereldredders tot feestbeesten. Als Guusje op een feestje aan een jongen vraagt waarom hij naar Afrika is gekomen, antwoordt hij: ‘Voor de vrouwen. Een vriend van me heeft drie maanden lesgegeven in Ghana, en in die drie maanden had hij meer gescoord dan in vijf jaar. Toen hij dat vertelde wist ik niet hoe snel ik moest boeken.’
Met wereld verbeteren heeft het allemaal weinig te maken, maar Renske de Greef (die een voorliefde voor Afrika heeft) heeft met ‘En je ziet nog eens wat’ wel een prettige leesbare roman geschreven. Inhoudelijk misschien niet opmerkelijk, maar haar vlotte schrijfstijl en humoristische kijk op zaken zorgen ervoor dat je dit boek in één ruk uitleest. Verplicht leesvoer voor iedereen die de wereld wil verbeteren. Of juist niet.

7/10/2011 | boeken |