De Gevangene - John Grisham (2006)

,,Het was bijna nooit bij me opgekomen dat ik non-fictie zou kunnen schrijven’’, schrijft John Grisham in het nawoord van zijn laatste boek ‘De Gevangene’ (‘The Innocent Man’). Toen hij in The New York Times stuitte op de necrologie van Ron Williamson wist hij dat in zijn levensverhaal een boek zat. De auteur van bestsellers als ‘Advocaat van de duivel’ en ‘De Jury’ besteedde anderhalf jaar aan research en besloot het verhaal van Williamson zo waarheidsgetrouw mogelijk weer te geven. Het levert een van zijn beste boeken op, die echter door zijn trouwe fans het minst gewaardeerd zal worden.
‘De Gevangene’ draait om de aan lager wal geraakte lokale sportheld Ron Williamson. Hij is hoofdverdachte van de moord op de 21-jarige serveerster Debbie Carter in het plaatsje Ada. Hij zou een van de laatste mensen zijn geweest die haar levend gezien heeft. Zonder een spoortje bewijs wordt hij veroordeeld tot de doodstraf. In de dodencel blijft Williamson volhouden onschuldig te zijn. Zijn roep wordt niet gehoord, tot er toch een nieuw onderzoek komt en de blunders, leugens en vals verklaringen aan het licht komen.
Op bladzijde één lijk je als lezer in een gewone John Grisham belandt, maar na een aantal bladzijden is al duidelijk dat ‘De Gevangene’ een heel ander boek is dan de veel verkochte bestsellers die hij tot op heden schreef. In ‘De Gevangene’ reconstrueert Grisham tot in detail de zaak rond Ron Williamson. Hij doet dit op overtuigende wijze en legt zo de zwakte bloot van het Amerikaanse rechtssysteem, waarin iemand ondanks gebrek aan bewijs toch door een jury veroordeeld kan worden. Zeker wanneer iemand terecht staat in een klein stadje waar iedereen elkaar kent. Hoewel Williamson geestelijk in de war is en zonder zijn medicijnen niet functioneert, wordt dit genegeerd. Hij staat bekend als notoire zuiplap en onruststoker en dan ben je al snel verdacht. Feiten, bewijzen en verklaringen die het tegendeel bewijzen worden niet onderzocht en in sommige gevallen zelfs verzwegen.
‘De Gevangene’ komt wat traag op gang doordat Grisham in de eerste hoofdstukken iets te veel achtergrondinformatie geeft. Liefhebbers van zijn werk hebben na twee hoofdstukken al door dat ‘De Gevangene’ anders is. Uiteindelijk zeker niet minder, waarschijnlijk zelfs beter dan veel van zijn eerdere boeken. Het feitenrelaas leest echter minder vlot weg en daarom zullen veel fans het boek teleurgesteld terzijde leggen. Wie doorleest zal na na 332 bladzijden concluderen dat Grisham zijn meest eerlijke en indrukwekkende boek tot nu toe heeft geschreven. Zoals hij in zijn nawoord schrijft: ,,De reis liet me ook kennismaken met de wereld van onrechtmatige veroordelingen, iets waarover ik, zelfs als advocaat, nooit veel had nagedacht.’’ Dat bereikt hij met dit boek: hij zet je als lezer aan het denken.

15/10/2011 | boeken |