Met haar debuut ‘Tegengif’ zorgde schrijfster Judith Visser vooraf voor de nodige ophef onder bezoekers van Rotterdamse privé-huizen. Mannen waren bang dat ze genoemd zouden worden in haar onthullende roman over de wereld van betaalde seks. Nu ‘Tegengif’ in de winkels ligt, ontvangt ze alleen nog positieve berichten. Bovendien was de eerste druk van haar boek binnen een week uitverkocht.
Twee maanden voordat ‘Tegengif’ zou verschijnen, stonden de eerste berichten over haar boek in de kranten en op internet. Mannen waren bang dat Judith Visser hun geheimen zou verraden met de gedetailleerde beschrijvingen van belevenissen in een Rotterdams privé-huis. Ze ontving dreigbrieven en bij haar thuis werd zelfs een keer ingebroken in haar brievenbus. ,,Ik wist echt niet wat me overkwam’’, zegt ze twee maanden later in haar woning in Rotterdam. ,,Ook mijn uitgever had dit nog nooit meegemaakt. Iedereen in rep en roer, twee maanden voordat een boek zou uitkomen. Bizar.’’De ophef en bijbehorende aandacht in de media, zorgden ervoor dat de nieuwsgierigheid was geprikkeld. De presentatie was drukbezocht en de eerste druk van ‘Tegengif’ was binnen een week uitverkocht. Of dit met het onderwerp te maken heeft? Ze durft het niet met zekerheid te zeggen: ,,Al rust er nog steeds een taboe op. Er waren veel mannen bij de boekpresentatie aanwezig. Toen ik vroeg wie er wel eens een prostituee had bezocht, stak één man zijn hand op. En dat terwijl eenderde van de mannen er ervaring mee schijnt te hebben. Sinds het boek verkrijgbaar is, krijg ik overigens alleen nog maar positieve reacties.’’
In ‘Tegengif’ betrapt de negentienjarige Kim haar vriend in bed met een ander. Ze draait door en neemt een radicale beslissing: ze gaat in een privé-huis werken om tegengif op te bouwen tegen de liefde. ,,Ik had dat bedacht en vond het zelf ook wel een beetje vergezocht. Maar tijdens mijn research kwam ik erachter dat er veel meisjes zijn die om die reden als prostituee werken. Ik wilde een boek schrijven over privé-huizen, omdat de boeken die er zijn meestal gaan over straathoeren en loverboys. In die huizen werken heel gewone meisjes. Misschien ken jij ook wel iemand die als prostituee werkt, terwijl niemand dat weet.’’
Veel van de gebeurtenissen in het boek zijn echt. Visser deed dan ook uitgebreid reseach. Zo solliciteerde ze bij verschillende privé-huizen. ,,Als ik als journalist om informatie was gaan vragen, hadden ze echt niet alles laten zien. Nu kreeg ik die informatie wel. De gesprekken die ik heb gevoerd, zijn letterlijk weergegeven in het boek. Zo ook het verhaal over Kees en Edith, die samen een club runden. Die Kees werkte zijn meisjes zelf in, zonder dat Edith dat wist. Ook ik had met hem afgesproken. Hij zou me afhalen bij Centraal Station, maar ik ben niet gegaan. In het boek gaat Kim wel en ze belandt met die viezerik in bed.’’
Ook bij het privé-huis aan de Bergweg, dat centraal staat in haar boek, ging ze op sollicitatiegesprek. Na afloop wachtte ze tot een van de meisjes naar buiten kwam. ,,Ik heb haar aangesproken en zij heeft me vervolgens in contact gebracht met Sandy. Zij hebben mij van alles verteld over hun werk, bizarre gebeurtenissen en aparte klanten. Vooral Sandy heeft mij enorm geholpen. Niet voor niets werkt Kim in het boek onder de naam Sandy. Overigens heb je in het huis aan de Bergweg tegenwoordig de Judith Visser Room. Die kun je voor een uurtje huren met een meisje erbij. Bizar, maar wel leuk.’’
De twee dames vertelden veel dingen die Visser niet wist. Zoals dat de dames, wanneer ze ongesteld zijn, een speciaal sponsje inbrengen om toch te kunnen werken. ,,En dat je pas in bad mag met een meisje of televisie kan kijken, wanneer je voor minimaal een uur betaalt, was ook nieuw voor mij.’’ Wat opvalt is dat de meiden in het boek met de nodige humor naar hun werk kijken. ,,Dat moet ook wel, zeker voor meisjes die niet aan de drugs zijn. Die verdoven zichzelf met humor. Je moet toch een knop omzetten, want je krijgt veel mannen binnen die niet zo aantrekkelijk zijn.’’
Hoewel Kim/Sandy nogal negatief naar mannen kijkt, kan Judith Visser de heren die hoeren bezoeken wel begrijpen. ,,Ik snap dat eenzame mannen behoefte hebben aan gezelschap en daarom is het goed dat het er is. Het valt niet mee als je vrouw nooit zin in seks heeft. Ik zie er daarom zelf ook het goede van in. Maar alleen als die prostituees het uit vrije wil doen.’’ Inmiddels werkt Judith Visser aan een vervolg op ‘Tegengif’, waarin Kim naar Los Angeles vertrekt. Ook heeft ze in dat boek een affaire met een getrouwde man. ,,In ‘Tegengif’ gaat het over foute mannen, maar in het tweede boek is Kim zelf een foute vrouw.’’
11/10/2011 | boeken |
