Judith Visser: ‘Ik stop veel gevoel en emotie in mijn werk’

Judith Visser presenteerde afgelopen weekend haar vierde boek ‘Oversteken’ tijdens boekenbeurs Manuscripta. Voor haar thriller ‘Stuk’ werd de Rotterdamse schrijfster eerder dit jaar genomineerd voor de Gouden Strop. Hoewel ze niet won, zorgde de nominatie wel voor extra naamsbekendheid.

In 2006 publiceerde Judith Visser haar eerste, spraakmakende roman ‘Tegengif’. Het boek gaf een inkijkje in de Rotterdamse prostitutiewereld en deed nogal wat stof opwaaien. Een jaar later volgde ‘Tinseltown’, waarin het verhaal van hoofdpersoon Kim verderging. Daarna wilde ze een nieuwe weg inslaan en dat deed ze met haar derde boek ‘Stuk’.
Deze psychologische thriller, over een scholiere die wordt gepest, werd haar meest succesvolle werk. Ze werd zelfs genomineerd voor de Gouden Strop, de prijs voor het beste spannende boek. ,,Een enorme eer. Ik had voorspeld dat Marion Pauw zou winnen en dat is gebeurd. Ach, ik win hem ook nog wel een keer. Ik ben nog jong en van plan om nog veel boeken te schrijven. Die nominatie heeft mij in elk geval veel goeds gebracht.’’
Na ‘Stuk’ schreef ze het Rotterdams Leescadeau ‘Ysabella’ en haar vierde boek ‘Oversteken’. Het idee voor deze ‘spannende roman’ ontstond uit een boek over lucide dromen dat ze een aantal jaar geleden kreeg. ,,Ik vond dat meteen een fascinerend onderwerp. Ik heb vaak nachtmerries en daarom zou ik graag lucide willen dromen, want dan kun je je dromen sturen. Maar ik kan het helaas niet en de hoofdpersoon in ‘Oversteken’ kan het ook niet.’’
Deze Tender wordt op een ochtend wakker naast haar dode vriend. Hij blijkt ’s nachts aan een herseninfarct overleden. Tender is daar helemaal kapot van en sluit zich op in haar flat. Ze komt via een televisieprogramma in aanraking met lucide dromen en ziet hierin een mogelijkheid om haar vriend terug te zien. Aanvankelijk lukt dit niet, maar op een andere manier komt ze uiteindelijk toch in haar slaap met hem in contact.
,,Dat mijn vriend op een dag zal overlijden is echt mijn grootste nachtmerrie. Toch wilde ik dat onderwerp niet uit de weg gaan. Ik kies graag voor heftige onderwerpen en probeer me daar volledig in te verplaatsen. Ik stop veel gevoel en emotie in mijn werk. Daarom schrijf ik altijd in de ik-vorm. Alsof ik het echt heb meegemaakt. Het schrijfproces is zeer intens, maar de boeken worden daardoor ook krachtiger.’’
Ze heeft weinig met collega schrijfsters die vooral schrijven over getrouwde vrouwen met kinderen, die ineens een minnaar krijgen die hun leven op z’n kop zet. ,,Ik vind dat niet interessant en schrijf liever over andere dingen. Onderwerpen die niet voor de hand liggen. Ik wil mijn lezers kennis laten maken met dingen waar ze normaal niet snel over nadenken. Veel mensen weten niet eens dat lucide dromen bestaan. Daarnaast gaat ‘Oversteken’ over rouwverwerking.’’
Na het succes van ‘Stuk’ had ze gemakkelijk een soortgelijk boek kunnen schrijven, maar dat heeft ze juist niet gedaan. ,,Iedereen verwacht een tweede ‘Stuk’, maar ik denk dat het juist goed is om met iets heel anders te komen. Door de eerste goede reacties heb ik vertrouwen in het boek. Ik sta er zelf helemaal achter en dat is het belangrijkste. Er zijn immers altijd mensen die het niet goed vinden.’’
Door steeds iets anders te doen, blijft ze als schrijfster groeien. Judith Visser ziet zichzelf niet snel iets anders gaan doen. ,,Ik vind het heerlijk om elke dag thuis te werken. Ik heb één keer per jaar een deadline waar ik naartoe moet werken, dat is een luxe. Niemand bemoeit zich met me of vertelt me wat ik moet doen.’’
,,In het begin moet ik me er altijd toe zetten om te gaan schrijven en in de laatste maanden voor de deadline is er stress. Ook komen er altijd andere dingen tussen. Vorig jaar schreef ik het Leescadeau en nu ben ik bezig met een boek over voeding. Eenzaam of saai is het nooit, want ik heb de hele dag mijn honden om me heen. Zij brengen plezier en gezelligheid en zorgen ervoor dat ik een paar keer per dag naar buiten moet.’’

11/10/2011 | boeken |