Prikkeldraad - Derk Visser (2011)
Ergens in de young-adult-roman ‘Prikkeldraad’ van Derk Visser verzucht een van de personages: ,,Ik wil hier niet de komende dertig jaar achter de kassa zitten. Zoals mijn moeder deed. Dat je opeens merkt dat je over de helft van je leven bent en al die tijd een rotbaantje hebt gehad.’’ Aan alles merk je echter dat de hoofdpersonen uit ‘Prikkeldraad’ juist zo’n leven gaan leiden.
Ze komen uit gewone gezinnen, waarin ouders huwelijksproblemen hebben en ze ook verder in hun leven einig geluk hebben. Zo is het café van de vader van Chelsea failliet. Voor Chelsea en haar zus Jewel lijkt een weinig positievere toekomst in het verschiet te liggen. Bijvoorbeeld achter de kassa van de buurtsuper, waar overigens nauwelijks klanten meer komen. Het vriendje van Jewel vecht in een oorlog en Chelsea is verliefd op het ‘reservevriendje’ van haar zus.
Geen stoere hoofdpersonen dus in ‘Prikkeldraad’, eerder personages die de Nederlandse variant zijn van het Amerikaanse trailertrash. Ze doden hun tijd met goedkoop bier drinken, roken en verkeerde vriendjes. Nadat het noodlot in het gezin heeft toegeslagen en haar vader in coma in het ziekenhuis belandt, klampt Chelsea zich vast aan een oud schoolvriendje dat in haar een groot zangeres ziet.
Derk Visser, die eerder de jeugdromans ‘Patatje Oorlog’ en ‘Landjepik’ schreef, vertelt een rauw en eerlijk verhaal over een meisje dat probeert te dromen, maar voor wie een echt gelukkig leven ver weg lijkt. Zoals ze ergens stelt: ,,Daar ben ik niet goed in, in nadenken. Er komt bij mij nooit een oplossing, Ik heb te weinig hersencellen, denk ik. Dat zit bij ons in de familie.’’
Een ontroerend boek over echte mensen, dat laat zien hoe het leven ook kan zijn. Oneerlijk en hard, in treffende zinnen beschreven, en altijd vol hoop. Zoals de scène waarin Chelsea haar toevlucht zoekt tot God als laatste redmiddel: ,,Bidden heb ik nog nooit gedaan, niemand van ons bidt. Wij kennen een kerk alleen van de buitenkant, als dronken mannen er ’s avonds tegenaan staan te piesen. Maar bidden is zo’n beetje het enige wat ik nog niet geprobeerd heb.’’
6/10/2011 | boeken |

Website
Zwemmen - Martine Kamphuis (2011)