De Tranen van Kuif den Dolder - Nico Dijkshoorn (2009)

Nico Dijkshoorn is als huisdichter van ‘De Wereld Draait Door’ en columnist van onder meer Oor, Voetbal International en De Pers inmiddels een bekende verschijning. Hij is niet alleen een originele schrijver en dichter, maar ook zeer veelzijdig. Met ‘De Tranen van Kuif den Dolder’ heeft hij bovendien een van de leukste voetbalboeken van de laatste tijd geschreven.
In deze roman gaat hij op zoek naar Kuif den Dolder. Deze mysterieuze en ondoorgrondelijke jongen was gefascineerd door bomen en knaagdieren, maar was tevens misschien wel de beste voetballer die Nederland ooit gekend heeft. Desondanks haalde hij nooit de top, onder meer doordat scouts van het grote AC Milaan simpelweg werden weggestuurd. In het dorp Uffelte gaat Dijkshoorn op zoek naar verhalen, geruchten en geheimen rond het raadsel Kuif den Dolder.
Het boek is opgezet als een reportage, waarin allerlei mensen over hem aan het woord komen. Dat hij anderen aan het woord laat is niet verrassend, want met het gesprek tussen de auteur en Kuif den Dolder zelf kan hij niets. Hij mag namelijk niets van dat interview in zijn boek gebruiken. ‘Dat is de afspraak’, noteert hij in het eerste hoofdstuk. Dat hij juist anderen over dit fenomeen aan het woord laat (het boek is geschreven in citaten, waarbij personages steeds op elkaars verhalen reageren), levert een heel vermakelijk boek op.
De komst van Kuif, die plotseling opdook bij het trainingsveld, zijn ongelooflijke doelpunten, het trainingskamp in België, de komst van Italiaanse scouts naar het dorp en de beruchte kampioenswedstrijd van Uffelte, alles wordt door betrokkenen uitgebreid besproken en van commentaar voorzien. Zoals dat met goede anekdotes gaat heeft iedereen zijn of haar eigen herinneringen en waarheid. Wie niet beter weet gaat bijna geloven dat het allemaal waar gebeurd is, maar het betreft toch echt een fictief boek.
‘De Tranen van Kuif den Dolder’ is tegelijkertijd een satire op de voetbalwereld, een Jisketfet-achtig verhaal over een dorpsgemeenschap en een droogkomische biografie van een mysterieuze jongen die een legende had kunnen worden. Zoals een van zijn medespelers, Dikkie van der Tol, stelt: ‘We hebben eigenlijk alleen maar met open mond naar hem staan kijken.’

3/10/2011 | boeken |