Vinylfanaten - Robert Haagsma (2006)

Rotterdams Nachtburgemeester Jules Deelder snuift minachtend als Robert Haagsma de cd ter sprake brengt. ,,Cd’s zijn digitaal’’, tekent de journalist op uit de mond van Deelder. ,,Nulletjes en eentjes. Een robot is digitaal. Wij zijn mensen, geen robots. Dus dat werkt niet. Simpel zat.’’ Cd’s kom je dus niet tegen in de uit ruim tienduizend elpees bestaande collectie van de Rotterdammer. Zijn muziek, echte jazz, hoort volgens ‘de coole jazzcat uit de jaren vijftig’ sowieso op vinyl te staan en niet op een cd.
Deelder is één van de 22 vinylfanaten in het gelijknamige boek van de Rotterdamse muziekjournalist Robert Haagsma. Hij werkt als freelancer onder meer voor het Algemeen Dagblad en de muziekbladen Revolver en Aardschok. Eerder schreef hij een boek over volkszanger André Hazes. Haagsma heeft zelf een ‘gestaag groeiende collectie van 15.000 elpees’ en is dus ook een ‘ongeneeslijke vinylfanaat’. Hij interviewde de groten der aarde, maar ontdekte gaandeweg dat de verhalen van verzamelaars minstens zo boeiend zijn als die van de gemiddelde muzikant.
Het idee voor ‘Vinylfanaten’ zat al zo’n tien jaar in zijn hoofd. Bekende en minder bekende Nederlanders met een passie voor vinyl komen aan het woord. Elk verhaal is geïllustreerd met een foto van de verzamelaar tussen zijn of haar collectie, en een top tien van favoriete platen. Het is een bonte verzameling van personen geworden, met al even uiteenlopende verzamelingen. Van de jazz van Jules Deelder tot de geestige plaatjes van Wipneus & Pim. En van de dance van Saskia Slegers tot een uitputtende collectie Bob Dylan platen van Hans Seegers.
Al lezend in ‘Vinylfanaten’ wordt duidelijk dat iedere verzamelaar zo zijn eigen tik heeft. Zo timmert de een zijn topstukken aan de muur, terwijl een ander ze niet eens uit de hoes durft te halen. Voetbaljournalist Johan Derksen (,,Mijn leven is nogal chaotisch’’) vertelt dat hij op verzamelgebied volkomen maniakaal is: ,,Al mijn cd’s staan op alfabetische volgorde. (.) Als ik ’s ochtends beneden kom en mijn vrouw heeft de avond daarvoor een plaat niet goed teruggezet, voel ik dat meteen. Het moet gelijk hersteld worden. Eerder heb ik geen rust.’’
En zo staat dit boek vol met bizarre ontboezemingen. De meeste verzamelaars hebben er veel voor over om hun collectie met bijzondere exemplaren uit te breiden. Ze rijden stad en land af, surfen zich een slag in de rondte op internet en tasten diep in de buidel wanneer ze een item perse willen hebben. Zo zegt Bob Dylan verzamelaar Hans Seegers: ,,Grenzen in wat ik bereid ben te betalen heb ik niet. Dat bepaal ik per item dat aangeboden wordt.’’ Als een plaat het waard is, betaalt hij wat hij zich kan veroorloven. Andere verzamelaars hebben wel een limiet. Mark Kneppers (Pim van Wipneus) houdt 150 tot 200 euro aan als maximum. ,,Heel af en toe wij ik ervan af.’’
Gepassioneerdheid is volgens Robert Haagsma een van de mooiste eigenschappen die een mens kan hebben. De verzamelaars in ‘Vinylfanaten’ hebben die passie en die heeft geleid tot unieke collecties, waar de auteur regelmatig met kippenvel naar stond te kijken. De 22 verhalen in ‘Vinylfanaten’ zijn volgens hem tevens een manier om aan zijn omgeving uit te leggen wat zijn drijfveren zijn: ,,Veel verzamelaars vertolkten namelijk precies wat ik ook al jaren voel en meemaak. ‘Vinylfanaten’ gaat dus over hen, maar elk verhaal gaat ook een beetje over mijzelf.’’
Wie zelf verzamelt, of dat nou vinyl is of iets anders, zal veel herkennen maar zich ook af en toe achter de oren krabben. Houd je echter vast aan de woorden van Willem Venema die echt van alles en nog wat verzamelt: ,,Interesses hebben is volgens mij goed voor een mens. Wanneer iemand dat helemaal niet heeft, is daar vaak van alles mis mee.’’

7/10/2011 | boeken |