De Vrouw die met vuur speelde - Stieg Larsson (2010)

Na het bijzonder sterke openingsdeel van de Millennium-trilogie voegde Stieg Larsson daar met het tweede deel ‘De vrouw die met vuur speelde’ een briljante, welhaast perfecte thriller aan toe. Alles klopt aan deze thriller, die net als het eerste deel pas verscheen nadat de Zweedse schrijver/journalist onverwacht was overleden.
In dit tweede deel rond het opvallende duo Mikael Blomkwist en Lisbeth Salander staat met name laatstgenoemde centraal. Als het boek begint is ze ruim een jaar in het buitenland geweest zonder met iemand contact te hebben. Blomkwist staat met zijn magazine Millennium op het punt een schokkend verhaal te publiceren over mensensmokkel en de seksindustrie, waarbij hooggeplaatste Zweden betrokken zijn.
Op een avond wordt de journalist die dit verhaal heeft geschreven samen met zijn vriendin vermoord. Diezelfde avond wordt ook het lichaam gevonden van een louche advocaat. Technisch bewijs wijst Lisbeth Salander als verdachte aan en de politie start een klopjacht op haar. Salander blijkt echter niet te vinden. Terwijl het mysterie met de dag groter wordt, start Blomkwist een eigen onderzoek. Dit wijst er steeds meer op dat Salander niet de dader is van de twee brute moorden.
‘De vrouw die met vuur speelde’ is een thriller die heel sterk in elkaar steekt. De trilogie bevat met Blomkwist en Salander twee van de meest ongebruikelijke en daardoor juist interessante hoofdpersonages die je kunt bedenken. Larsson besteedt veel aandacht aan hun karakterontwikkeling, graaft diep in hun beide levens. Vooral punkmeisje en meesterhacker Salander is een veelzijdig en ongrijpbaar personage, zeer boeiend om te volgen en te ontrafelen.
Het knappe van Larsson’s boeken is dat hij sowieso veel aandacht besteedt aan zijn personages. Die gaan daardoor echt leven. Niet alleen de hoofdpersonen, maar ook de meeste andere personages. Dit gaat niet ten koste van het verhaal of de spanning, want die blijft onderhuids altijd broeien. Hij durft het zelfs aan om Salander halverwege ineens vele bladzijden lang niet op te voeren. De hele wereld zoekt haar en door haar ook als personage zoek te maken, krijgt de lezer het gevoel dat zij ook werkelijk verdwenen is. Niet lang daarna laat Larsson alles overigens weer op z’n plaats vallen.
‘Mannen die vrouwen haten’ was al een heel sterke thriller en met ‘De vrouw die met vuur speelde’ overtrof Stieg Larsson dit eerste deel. Hoewel vuistdik (568 bladzijden) ga je er als lezer in één ruk doorheen. Duidelijk is dat Larsson met zijn dood een groot gat heeft achtergelaten in thrillerland, wellicht had hij anders nog meer van dit soort thrillers kunnen schrijven. Gelukkig had hij de Millennium-trilogie wel afgerond. Een bijzondere nalatenschap die het verdient door veel mensen gelezen te worden.


26/8/2011 | boeken |