De jeugdboekenreeks rond Dolfje Weerwolfje van Paul van Loon is enorm populair. Na een theaterversie was het daarom niet meer dan logisch dat er ook een filmversie zou komen. Regisseur Joram Lürsen (‘Alles Is Liefde’, ‘Het Geheim’) is verantwoordelijk voor deze eerste, zeer geslaagde Dolfje Weerwolfje film.
Scenarioschrijfster Tamara Bos bewees al eerder goede scripts te kunnen schrijven voor jeugdfilms. Zij was onder meer verantwoordelijk voor de scenario’s van ‘Minoes’ en ‘Pluk van de Petteflet’ en ‘Het Paard van Sinterklaas’. Aan het eerste boek uit de succesvolle Dolfje Weerwolfje reeks van Paul van Loon hoefde zij niet veel te veranderen om het naar het witte doek te brengen.
De film volgt grotendeels het boek. Aan het begin plaatst een mysterieuze gestalte een mandje voor de deur van Jasmijn (Kim van Kooten) en Willem Vriends (Remko Vrijdag) en hun zoontje Timmie (Maas Bronkhuyzen). Er ligt een klein blond ventje met brilletje in het mandje. Zij besluiten het mannetje in huis te nemen en zien Dolfje ook echt als hun eigen zoontje, terwijl Timmie Dolfje beschouwt als zijn broertje.
Pas later wordt duidelijk waarom het ventje juist bij dit gezin voor de deur werd gelegd. Vader Willem is anders en hetzelfde geldt voor Dolfje (Ole Kroes). Op zijn zevende verjaardag verandert hij ’s nachts bij volle maan namelijk voor het eerst in een weerwolf. Aanvankelijk is Timmie de enige die het weet. Hij vindt het alleen maar cool dat zijn broertje in een weerwolfje veranderd. Samen bezorgen ze de pestkop van de school de schrik van zijn leven.
,,Misschien gaat het wel weer weg, net als de waterpokken’’, stelt Timmie als Dolfje zegt dat hij het maar niets vindt dat hij in een weerwolfje verandert. De mysterieuze gestalte – het blijkt later in de film zijn opa te zijn – zegt hem echter dat hij er mee moeten leren leven. Bij elke volle maan zal hij voortaan in een weerwolf veranderen. Dolfje moet zijn best doen om zijn geheim te bewaren voor de buitenwereld en vooral voor buurvrouw Mevrouw Krijtjes.
De mensen achter deze verfilming hebben eerder met succes jeugdboeken naar het witte doek gebracht en ook ‘Dolfje Weerwolfje’ is goed gelukt. De kracht van de boeken van Paul van Loon is dat ze griezelig zijn, maar wel op een verantwoorde manier. Dolfje is – zelfs als weerwolf – een lief en pluizig, maar aaibaar mannetje. Ook in de film is de transformatie van ventje tot weerwolfje zo in beeld gebracht dat het niet te eng is voor jonge kinderen.
Regisseur Joram Lürsen en scenarioschrijfster Tamara Bos hebben de toon van de boeken goed getroffen en juist daarom is deze verfilming zo geslaagd. Ole Kroes is perfect gecast als Dolfje en het is fijn om Kim van Kooten te zien als zijn stiefmoeder en Remko Vrijdag als zijn prettig gestoorde stiefvader. Los van het niet al te ingewikkelde verhaaltje, is ‘Dolfje Weerwolfje’ vooral een pleidooi voor kinderen/mensen die anders durven zijn. Deze boodschap ligt er gelukkig niet te dik bovenop, waardoor deze film vooral biedt wat hij moet bieden: vermaak.
16/12/2011 | film |