Uiteraard moest er een verfilming komen van de succesroman ‘Komt een vrouw bij de dokter’ van Kluun. De filmversie werd uiteindelijk gemaakt door het productiebedrijf van Reinout Oerlemans. De voormalige soapster, tegenwoordig succesvol televisieproducent, besloot zelf de regie op zich te nemen. Het resultaat is een geslaagde film met sterke acteerprestaties van Carice van Houten en Barry Atsma.Oerlemans begon niet aan de gemakkelijkste klus toen hij plaatsnam op de regiestoel van ‘Komt een vrouw bij de dokter’. Hoofdpersoon Stijn, een snelle reclamejongen die de hele wereld aan kan, is niet bepaald het sympathiekste personage dat je voor een film kunt bedenken. Als je getrouwd bent met een vrouw als Carice van Houten met wie je een lief dochtertje hebt, zou je toch niet vreemd hoeven gaan? Toch doet hij dat vanaf het begin van de film en dat maakt van hem bepaald geen held.
Helemaal anders wordt het wanneer bij zijn vrouw Carmen (Carice van Houten dus) borstkanker wordt geconstateerd. Ineens is het leven van Stijn niet zo zorgeloos meer. Na een intensieve behandeling, moet een van haar borsten worden afgezet en belandt het huwelijk van Stijn en Carmen in een crisis. Stijn vlucht in het uitgaansleven en een buitenechtelijke relatie met Roos (Anna Drijver). Als de gezondheid van Carmen hard achteruit gaat, wordt Stijn gedwongen te kiezen.
Halverwege de film zit een scčne die veelzeggend is. Carmen is doodziek en smeekt haar man om thuis te blijven. Hij aarzelt even, maar besluit toch te gaan stappen. Als toeschouwer kun je Stijn dan niet meer sympathiek vinden. In het laatste deel van de film doet hij alles voor zijn stervende vrouw. Hij ruimt haar kots op, draagt haar naar het toilet en helpt haar met afscheid nemen van hun dochtertje. Ondanks die zorgzaamheid, blijft die ene scčne in je achterhoofd zitten. Dat hij vrijwel meteen na de dood alweer contact zoekt met Roos, maakt het niet beter.
Meer medelijden heb je met Carmen, die langzaam kapot gaat aan haar ziekte en de escapades van haar echtgenoot. Carice van Houten laat ook in deze rol weer eens zien dat ze de beste actrice van ons land is. Ook Barry Atsma zet de rol van Stijn goed neer, al lukt het hem dus amper om sympathie op te wekken. Aan Anna Drijver de ondankbare rol van minnares Roos. Haar rol blijft helaas wat oppervlakkig. Zij komt vooral in beeld als ze seks heeft met Stijn en daar blijft het zo’n beetje bij.
Reinout Oerlemans heeft een verdienstelijk filmdebuut afgeleverd. Het geheel ziet er gelikt uit, wat past bij de reclamewereld waarin Stijn werkzaam is. De reisjes naar verre oorden, de party's, de rijkelijk aanwezige seksscčnes, ze zijn allen even gelikt in beeld gebracht en voorzien van de juiste muziek. De ervaring die Oerlemans heeft in de televisiewereld, al is dat als producent en niet als regisseur, is duidelijk aan deze film af te zien.
‘Komt een vrouw bij de dokter’ is een geslaagde film omdat het pijn doet. Pijn door de kanker, pijn door het gedrag van Stijn, maar vooral ook pijn door de hele situatie. Bovenal is het een film die, net als het boek, tot veel discussie leidt. De ondertitel van de rolprent is ‘Een ode aan de liefde’. Wat mij betreft een misleidende titel. Eerder zou ik ‘Komt een vrouw bij de dokter’ een ode aan het leven noemen. Het leven dat mooi kan zijn, maar ook veel pijn kan doen.
30/1/2012 | film |