Ruim veertig films heeft regisseur/scenarioschrijver Woody Allen inmiddels achter zijn naam staan. Vooral de laatste jaren komt het publiek echter niet meer in grote getalen naar zijn werk kijken. Geliefd is Allen vooral bij Europese critici. Met zijn meest recente film ‘Match Point’ wist hij eindelijk weer eens een groter publiek te trekken. En terecht, want het in Londen gesitueerde ‘Match Point’ is een van zijn beste films.De eigenzinnige Amerikaanse filmmaker Woody Allen had al de nodige films gemaakt toen hij in 1977 uitgebreid werd geroemd voor ‘Annie Hall’. Hij won Oscars voor beste film, scenario en regisseur en ‘Annie Hall’ was het startschot van wat door critici als zijn beste periode wordt gezien. De laatste tien jaar zit het publiek duidelijk minder te wachten op zijn werk. Al zijn weinig dingen in het leven zeker, dat er elk jaar een nieuwe film van Woody Allen verschijnt is er één. Ook voor de komende twee jaar staan er projecten op stapel. Nu nog zonder titel en afgerond scenario, maar dat is heel gewoon.
Ondanks zijn eigenzinnige manier van filmen, acteurs weten bij aanvang van de opnamen vaak niet meer dan wat ze ongeveer te wachten staat, wil iedereen met hem werken. Allen laat acteurs en actrices vaak improviseren, waardoor veel spelers boven zichzelf uitstijgen en juist in zijn films hun beste rollen spelen. Een indrukwekkende cast bij elkaar krijgen is voor de geboren New Yorker daarom geen probleem. Ook niet wanneer hij voor het eerst besluit een film niet in New York op te nemen, maar in Londen. ‘Match Point’ is zijn eerste ‘Europese’ project, opgenomen in de stad waar hij woont met zijn voormalige adoptiedochter en huidige partner Soon Yi Previn.
‘Bevrijd’ van het New York waar hij al ruim dertig jaar films maakte, stijgt ook Woody Allen boven zichzelf uit. Met ‘Match Point’ heeft hij niet alleen zijn beste film sinds jaren gemaakt, maar tevens zijn meest succesvolle. In de eerste seconden van de film werpt Woody Allen een interessante stelling op: je kunt beter veel geluk hebben dan goed zijn. Vanuit deze stelling begint hij vervolgens een vertelling rond voormalig tennisprof Chris Wilton (Jonathan Rhys Meyers). Hij arriveert in Londen waar hij aan de slag gaat als tennisleraar. Zijn tenniscarrière is uiteindelijk niet van de grond gekomen. Maar was hij minder dan anderen of had hij gewoon minder geluk? En wat nu?
Hij maakt kennis met Tom Hewett (Matthew Goode), afkomstige uit een typisch Britse upperclass familie. Chris wordt verliefd op Toms zus Chloe (Emily Mortimer), trouwt met haar en schiet daarna snel omhoog in de directie van het familiebedrijf. Ondertussen raakt hij geïntrigeerd door de beginnende actrice Nola Rice (Scarlett Johansson), die een relatie heeft met Tom. Als dat uitgaat, blijft Chris haar in het geheim ontmoeten. Ze beleven een passionele relatie, terwijl zijn echtgenote Chloe ondertussen verwoede pogingen doet om zwanger te raken. Chris leeft in twee verschillende werelden en moet een keuze maken. Kiest hij voor zijn carrière of voor zijn grote liefde?
‘Match Point’ bevat thema’s die Woody Allen in eerdere films naar voren liet komen, maar is desondanks duidelijk anders. Hij zet een strak plot neer, al neemt hij wel de tijd om zijn verhaal te vertellen. 123 Minuten lijkt aan de lange kant, zeker voor een film van Woody Allen, maar ‘Match Point’ verveelt geen moment. Dat komt voornamelijk door de acteurs, die weer eens alle ruimte krijgen om te laten zien wat ze in huis hebben. Jonathan Rhys Meyers is meesterlijk als de ambitieuze tennisleraar, die omhoogschiet in de upperclass en uiteindelijk moet kiezen tussen zijn maatschappelijke carrière en de liefde van zijn leven. Eén blik van hem zegt veelal meer dan de vele dialogen in de film.
Ook ’s werelds mooiste actrice Scarlett Johansson voelde zich zichtbaar op haar gemak op de set van Allen. Zij speelt haar beste rol tot nu toe en mag niet voor niets ook in zijn volgende film opdraven. In het begin is ze sensueel en uitdagend, maar gaandeweg de film wordt Johansson steeds kwetsbaarder en wanhopiger. Van relatiefilm verandert ‘Match Point’ langzaam maar zeker in een grimmig drama om onontkoombaar te eindigen als thriller. En uiteraard ontbreekt de humor niet, al ligt die er bepaald niet dik bovenop. Woody Allen is duidelijk gevallen voor het fotogenieke Londen, dat er heel anders uitziet dan New York. De toevoeging van operamuziek maakt deze bijzondere film compleet.
Je hebt mensen die van Woody Allen houden en je hebt mensen die hem haten. Hoewel een middenweg gewoonlijk ontbreekt, zullen beide groepen bij ‘Match Point’ aan hun trekken komen. Dat komt vooral doordat hij zelf buiten beeld blijft. Daarbij zorgt de nieuwe locatie voor een frisse wind en Allen bewijst dat hij ondanks de zeventig jaren die hij inmiddels oud is, nog lang niet klaar is met films maken. Zoals gezegd: de volgende twee projecten staan alweer op stapel, waarvan er minimaal één in Londen wordt gedraaid. Enig minpuntje van de dvd van ‘Match Point’ is het gebrek aan extra’s. We moeten het doen met de trailer van de film. En dat terwijl over Woody Allen genoeg interessants te melden is.
31/1/2012 | film |