Films van Joel en Ethan Coen zijn altijd bijzonder. Natuurlijk bevat ook hun oeuvre mindere films, maar zelfs die producties blijven de moeite waard. Zo heeft iedere films van deze broers één of meerdere scènes die op je niet snel meer zult vergeten. In hun meest recente en briljante film ‘No Country For Old Men’ komt een van die scènes al heel snel voorbij.In ongeveer de eerste scène van ‘No Country For Old Men’ wordt een sheriff op brute wijze gewurgd door een man. De sheriff zegt aan de telefoon nog tegen iemand alles onder controle te hebben. Maar nog voor de hoorn goed en wel op de haak ligt, hangt zijn gevangene met boeien en al om zijn nek. De diender stribbelt tegen en probeert zich los te rukken, maar is van meet af aan kansloos. Als een hertenjong dat is gegrepen door een roofdier, voelt de sheriff het leven uit zich trekken.
Deze gruwelijke en harde scène zet direct de toon voor deze bijzondere film. De Coens baseerden ‘No Country For Old Men’ op het boek van Cormac McCarthy. De killer in de eerste scène is een van de drie hoofdpersonen in de film. Naast de brute moordenaar zijn dat verder een Vietnamveteraan en een oude sheriff. Gedurende twee uur zitten ze achter elkaar aan, zonder dat ze elkaar echt treffen. ‘No Country For Old Men’ is een kat-en-muis-spel dat zich afspeelt in het zuiden van de Verenigde Staten.
De ellende begint, na die bizarre opening, als Vietnamveteraan Llewelyn Moss (Josh Brolin) in de woestijn toevallig stuit op een bizar tafereel. Hij treft meerdere auto’s en lijken aan, alsof op de plek een vuurgevecht heeft plaatsgevonden. Tevens vindt hij een enorme hoeveelheid drugs en een tas vol met dollars. Die tas neemt hij mee, daarmee het kat-en-muis-spel in werking zettend.
Vanaf dat moment krijgt hij namelijk Anton Chigurh (Javier Bardem) achter zich aan. Een gewetensloze killer, die er van houdt spelletjes te spelen met mensen. Ook Bardem levert twee scènes af die je na het zien van deze film niet gauw zult vergeten. Zo speelt hij met de eigenaar van een tankstation kop of munt. In deze scène stuwen de Coens de spanning naar grote hoogte en schotelen ze de toeschouwers een verrassende ontknoping voor. Hetzelfde gebeurt later in de film nog eens.
De derde in de achtervolging is sheriff Ed Tom Bell (Tommy Lee Jones), de man die zich in de film meer dan eens afvraagt waar al die gruwelijkheden tegenwoordig toch vandaan komen. Het knappe aan ‘No Country For Old Men’ is dat Joel en Ethan Coen hun kijkers elke keer weer op het verkeerde been zetten. Ze spelen met verwachtingen, duwen de kijker in een bepaalde richting, om vervolgens toch een andere weg in te slaan. Het tempo ligt niet hoog, waardoor het geweld en de humor nog harder aankomen.
Het scenario is briljant en hetzelfde geldt voor het camerawerk. Wat ‘No Country For Old Men’ echter naar een nog hoger plan tilt, is het spel van de hoofdpersonen. Javier Bardem is met zijn opvallende kapsel en zijn bijzondere hogedrukpistool een bijzondere verschijning. Josh Brolin speelt een man die misschien niet slecht is, maar waar je toch niet helemaal hoogte van kunt krijgen. En Tommy Lee Jones is geweldig als mopperende sheriff.
Vergeet op de dvd ook vooral niet de extra’s te bekijken. Naast een documentaire over het werken met de Coens (volgens alle makers van deze film natuurlijk heel bijzonder), is ‘the making of’ de moeite waard. Vooral door het interview met Joel en Ethan Coen zelf. Een bijzonder stel. Met ‘No Country For Old Men’ wonnen ze eindelijk de Oscar voor beste film en beste regie die ze wat mij betreft al een aantal keer eerder verdiend hadden (‘Barton Fink’, ‘Fargo’). Ze kregen er de beeldjes voor het beste bewerkte scenario en bijrol (Javier Bardem) bij.
31/1/2012 | film |