Piraatje spelen is geweldig als je kind bent. Maar ook wanneer je wat ouder bent, kan dat helemaal het einde zijn. Kijk maar naar ‘Pirates of the Caribbean: Dead man’s chest’. Het plezier spat van het scherm af. Enige minpuntje aan dit spectaculaire vervolg op ‘Pirates of the Caribbean: The curse of the black pearl’ is dat de makers in hun enthousiasme vergeten zijn om de speelduur binnen de perken te houden.Dat Johnny Depp drie jaar geleden in ‘Pirates of the Caribbean: The curse of the black pearl’ een meesterlijke rol neerzette als de sluwe piratenkapitein Jack Sparrow, weet inmiddels iedereen. Dat hij zich voor deze rol, waarin hij behendig balanceert tussen goed en kwaad, liet inspireren door Rolling Stone Keith Richards ook. Gelukkig kunnen we nu gewoon weer genieten van Depp in de huid van Jack Sparrow, want drie jaar na het eerste deel draait de sequel ‘Pirates of the Caribbean: Dead man’s chest’ in de bioscopen. Opnieuw geproduceerd door Jerry Bruckheimer en geregisseerd door Gore Verbinski.
Dit tweede deel begint waar het eerste avontuur ophield. Gouveneursdochter Elizabeth (Keira Knightley) staat op het punt in huwelijk te treden met Will (Orlando Bloom). Binnen vijf minuten is er echter stront aan de knikker en begint een duizelingwekkende tocht. Centraal in de film staat andermaal kapitein Jack Sparrow, die ontelbaar veel vijanden heeft. De grootste is de legendarische Davey Jones (Bill Nighy), kapitein van het spookachtige schip ‘The Flying Dutchman’. Deze onooglijke schurk wil maar één ding: Jack’s ziel.
Gaandeweg lijkt het verhaal, door de kluwen van personages en gebeurtenissen, steeds ingewikkelder te worden. De realiteit is echter dat het verhaaltje er eigenlijk niet eens zoveel toe doet. ‘Pirates of the Caribbean’ is niet voor niets gebaseerd op een van de bekendste attracties in Disney World. Ook de filmversie is een soort van speeltuin, waarin genoeg te beleven, genieten en lachen valt. En te gruwelen, want de bemanning van ‘The Flying Dutchman’ is nog gruwelijker dan de spookpiraten uit het eerste deel. Vooral Davey Jones is een bizarre verschijning, met zijn inktvissengezicht.
De film leunt vooral op het spektakel dat regisseur Verbinski het publiek in alle soorten en maten voorschotelt. Een van de hoogtepunten is de scène waarin Sparrow, Will en James Norrington (Jack Davenport) vechten in een waterrad dat op hoge snelheid door de jungle raast. Even spectaculair en grappig is het wanneer de aan een bamboestok vastgebonden Sparrow op de vlucht slaat voor een meute inboorlingen die hem letterlijk wil verslinden. Ook het levensgrote inktvismonster dat in luttele momenten een compleet piratenschip verslindt en onder water zuigt, zul je niet snel vergeten.
‘Pirates of the Caribbean: Dead man’s chest’ is een achtbaanrit, die je amper tijd gunt om bij te komen. Behendig mixt Verbinski verschillende filmgenres. Zijn avonturenfilm bevat onder meer horrorelementen, slapstickscènes en onvervalste actie. Anders dan bij het eerste deel wreekt zich echter de speelduur van ruim twee en een half uur. Af en toe had het allemaal best iets korter gemogen. Iets minder zijsprongetjes en subplotjes. Maar gelukkig is daar Johnny Depp, die andermaal uitblinkt in zijn rol van Jack Sparrow. Stoer en laf, innemend en afstotend, goed en slecht, en vooral knettergek.
Hij speelt alle andere acteurs van het doek, al blijft de Britse Keira Knightley een fijne actrice om naar te kijken. Hoewel smoorverliefd op Will, lijkt ze toch ook amoureuze gevoelens voor die maffe piratenkapitein te voelen. Het is te hopen dat regisseur Gore Verbinski zich in het derde deel, ‘Pirates of the Caribbean: At world’s end’, niet verliest in nog meer herhaling van zetten. ‘Pirates of the Caribbean: The curse of the black pearl’ was een topfilm. Het vervolg ‘Pirates of the Caribbean: The curse of the black pearl’ is zeer verdienstelijk, maar minder dan het eerste avontuur.
Desondanks blijft het heerlijk om naar dit soort groots en goed opgezette avonturenfilms te kijken. Zeker als ze er zo mooi uitzien als ‘Pirates of the Caribbean’. Dan kan ik me goed voorstellen dat de acteurs die erin meespelen zich op de set weer even kind voelen en zich helemaal laten gaan. Overigens schijnt Keith Richards, inspiratiebron van Johnny Depp, in het derde deel echt op te komen draven in een gastrolletje. Stond eigenlijk gepland voor deel twee, maar dat ging om een of andere reden niet door.
14/2/2012 | film |