Sinds 1999 wordt in Nederland elk jaar een serie films gemaakt onder de noemer Telefilms. Soms levert dat heel aardige films op die zo goed zijn dat ze zelfs een bioscooprelease krijgen, hoewel Telefilms eigenlijk speciaal voor televisie worden gemaakt. Een goed voorbeeld is ‘Cloaca’ dat vorig jaar werd uitgebracht. Sinds vorige week is een van de Telefilms van dit seizoen in de bioscoop te zien: ‘Stille Nacht’.Het verhaal van de Utrechtse serieverkrachter is een van de meest mysterieuze zaken van de afgelopen jaren. In een park nabij het Utrechtse universiteitsterrein viel een onbekende man jonge studentes lastig. Sommigen werden aangerand, anderen daadwerkelijk verkracht. Ondanks dat hij verschillende keren toesloeg, werd de dader nooit gepakt. Hoewel het alweer lange tijd rustig is, lijkt het wachten op het moment waarop de Utrechtse serieverkrachter opnieuw zal toeslaan.
Nadat schrijver Gerhard Hormann eerder zijn persoonlijke invulling gaf aan de Utrechtse serieverkrachter in zijn boek ‘Dubbel Bedrog’, is er nu ‘Stille Nacht‘. Geschreven door Frank Ketelaar, die eerder onder meer het scenario schreef van ‘In Oranje’. Ketelaar baseerde zijn scenario losjes op de zaak van de Utrechtse serieverkrachter. De regie van ‘Stille Nacht’ was in handen van Ineke Houtman, die vorig jaar de jeugdfilm ‘Polleke’ maakte.
Na een avondje stappen wordt een studente op brute wijze in het donkere en verlaten park van haar fiets gerukt door een onbekende man. Ze wordt vastgebonden aan handen en voeten en verkracht. De jonge studente is niet het eerste slachtoffer van deze verkrachter en, zo weet studente Emma (Liesbeth Kamerling) zeker, ook niet het laatste. Ze is zo boos over de situatie dat ze voorstelt een comité op te richten om bij het universiteitsbestuur aan te dringen op maatregelen. Slechts weinig meiden lopen warm voor haar idee.
Vier studentes sluiten zich wel aan bij Emma’s zogenaamde comité: Laura (Caro Lenssen), Marieke (Victoria Koblenko), Josien (Josefien Hendriks) en Bonnie (Christel Oomen). Ze dringen niet alleen aan op maatregelen, maar spreken ook af dat ze niet meer alleen door het donkere park zullen fietsen. Als Marieke dat op een avond door omstandigheden toch doet, wordt ook zij door de verkrachter te grazen genomen. Voor de meiden van het comité is nu de maat vol. In plaats van wachten op het vastgelopen politie-onderzoek, gaan ze zelf actief op zoek naar de serieverkrachter.
Vanaf de eerste minuut schotelt regisseur Ineke Houtman het publiek een uiterst spannende film voor. De beelden in het donkere park zijn op voorhand al dreigend en de cameravoering (vanuit de bosjes zien we de meisjes fietsen) en dreigende muziek dragen bij aan deze sfeer. De vijf meiden zien iedere man als potentiële verdachte en in sommige gevallen onderzoeken ze hun vermoedens ook echt. Dit levert een aantal minder sterke momenten op. Ongeloofwaardige situaties die afbreuk doen aan de verdere degelijke thriller.
Ketelaar heeft het verhaal over de zoektocht naar de dader opgeschreven als raamvertelling. Het hele verhaal wordt verteld aan een psychiater (Victor Löw) door Laura (Caro Lenssen). Voor dit raamwerk hebben de makers nog een extra ontknoping in petto, die verrassender is dan de uiteindelijke dader van de verkrachtingen. Het is terecht dat ‘Stille Nacht’ een bioscooprelease krijgt, al is het alleen maar omdat de aanwezigheid van soapies Liesbeth Kamerling en Vicotoria Koblenko ongetwijfeld publiek zal trekken. Zij, en de andere jonge actrices, laten zich in ‘Stille Nacht’ van hun beste kant zien. Vooral het optreden van Koblenko smaakt naar meer. Ze acteert sterk en laat zich van een andere kant zien dan in ‘Goede Tijden, Slechte Tijden’.
Hoogtepunt is de scène waarin ze in een zoektocht stuit op de riem die ook de dader heeft gedragen. Het geluid van de open- en dichtgaande riem gaat door merg en been. Dat de achtergronden van de personages uiteindelijk vaag blijven, is jammer. Wat dat betreft had Ketelaar er wellicht beter aan gedaan om minder hoofdpersonen op te voeren. Desondanks is ‘Stille Nacht’ een aardige, maar bepaald niet originele thriller. Vergeleken met Amerikaanse evenbeelden is deze film zeer ingetogen. Spectaculaire achtervolgingen en uitbuiting van de spanning ontbreken. In plaats daarvan krijgen we veel nachtelijke fietsscènes en aantal half gelukte ontwikkelingen. In de bioscoop zal ‘Stille Nacht’ waarschijnlijk geen superhit worden, maar op dvd en televisie verdient deze film zeker een groot publiek.
20/2/2012 | film |