Steeds vaker grijpen filmmakers naar gebeurtenissen uit de vaderlandse geschiedenis als onderwerp voor hun films. De Tweede Wereldoorlog is een goed voorbeeld. Er zijn tientallen voorbeelden, maar een film als ‘Oorlogswinter’ bewijst dat de bron nog niet leeg is. Daarnaast verschijnt binnenkort een film over de Elfstedentocht en heeft ‘De Storm’ de watersnoodramp van 1953 als onderwerp.Regisseur Ben Sombogaart maakte eerder onder meer de films ‘Bride Flight’, ‘Kruistocht in spijkerbroek’ en ‘De Tweeling’. Het is dus zeker niet de eerste keer dat hij een historisch uitgangspunt of boek als uitgangspunt gebruikt voor een film. Bij ‘De Storm’ heeft hij echter wel voor een lastig onderwerp gekozen, omdat het nu eenmaal moeite kost om de watersnoodramp overtuigend in beeld te brengen. Met hulp van flink wat speciale effecten is hem dit wel gelukt.
In ‘De Storm’ vormt de watersnoodramp in de nacht van 31 januari 1953 het decor voor een verhaal rond boerendochter Julia (Sylvia Hoeks). Zij wordt door iedereen in het Zeeuwse dorp met de nek aangekeken nadat ze zwanger is geraakt van haar vriend Koos. Hij vertrok onmiddellijk na het nieuws en dus stond zij er na de bevalling alleen voor. Ook omdat haar ouders en dorpsgenoten haar negeren.
Als in de nacht van 31 januari 1953 de dijken doorbreken, komt een deel van haar familie om. Julia weet haar baby in een kistje in veiligheid te brengen, maar belandt zelf in het water. Ze wordt gered door luchtmachtsergeant Aldo (Barry Atsma), die niet weet dat ze haar baby achterlaten. Als haar verhaal er eenmaal uitkomt, voelt Aldo zich zo schuldig dat hij met Julia meegaat het vrijwel verlaten rampgebied in om haar baby te vinden.
In ‘De Storm’ zoomt Ben Sombogaart in op een stuk vaderlandse geschiedenis dat nog steeds zijn sporen nalaat in het Zeeuwse. Niet voor niets werd een deel van de film opgenomen in België, omdat de bevolking in Zeeland niet op de filmploeg zat te wachten. Het Zeeuwse volk komt er in ‘De Storm’ toch al niet best vanaf. Niet alleen de manier waarop ze tegen Julia en haar zwangerschap aankijken is bruut, maar ook hun gedrag na de ramp geeft geen fraai beeld van de Zeeuwen.
Toch is ‘De Storm’ vooral een geslaagde film over de watersnoodramp. Op de scčne waarin een helikopter op het getroffen gebied vliegt na, zijn de special effects zeer overtuigend. Het moment waarop de dijken doorbreken en het land wordt ingenomen door het water, is op angstaanjagende wijze gefilmd en gemonteerd. Ook het ondergelopen Zeeuwse land is op indrukwekkende wijze in beeld gebracht door director of photography Piotr Kukla. De mooie plaatjes en het overzichtelijke verhaal maken van ‘De Storm’ een echte publieksfilm.
Het leed van de inwoners van Zeeland wordt door regisseur Ben Sombogaart voelbaar gemaakt, al zoomt hij vooral in op de zoektocht naar de baby. Een moeder die haar baby kwijt is. Dat gegeven is wellicht wat mager, maar het is wel een verhaal waarmee het publiek zich kan identificeren. De flashbacks die meer duidelijk maken over de achtergrond van Julia zijn minder sterk, maar uiteindelijk staat ‘De Storm’ als een huis. Dit is mede de verdienste van Sylvia Hoeks. Ze won in 2007 al een Gouden Kalf voor haar rol in ‘Duska’. Deze keer zat dat er niet in en dat is jammer, want zij draagt voor een groot deel deze film.
20/2/2012 | film |