‘Flikken Maastricht’ is toe aan het zesde seizoen en deze keer wordt de serie voorafgegaan door een heuse telefilm rond de populaire Eva van Dongen en Floris Wolfs. ,,Deze serie past echt bij mij’’, vertelde Angela Schijf in 2009 over ‘Flikken Maastricht’. ,,Lekker stoer en sexy. Iedere dag met dat wapen op mijn heup rennen en vliegen, dat past wel bij mij.’’ In ander interview zei ze over deze serie: ,,Maastricht is een heerlijke plek om te werken. De mensen zijn aardig en ik houd van hun bourgondische levensstijl.’’
Angela Schijf zit inmiddels ruim twintig jaar in het vak, nadat ze in 1993 debuteerde met een gastrolletje in de comedy ‘Oppassen’. In de jaren daarna groeide ze uit tot een vaste waarde in de Nederlandse film- en televisiewereld, waarbij ze af en toe ook een uitstapje maakte naar het theater. De drukte werkzaamheden wisselde ze af met periodes waarin ze alle tijd vrijmaakte voor haar gezinsleven. Ze is sinds 2002 getrouwd met de Belgische acteur Tom Van Landuyt met wie ze in Antwerpen woont, samen met hun twee kinderen (Bloem en Mensje) en de derde op komst.
Angela Schijf werd geboren op 7 augustus 1979 in Uithoorn als jongste in een gezin met zes kinderen. Ze heeft twee broers en drie zussen, die allemaal ouder zijn dan zij. Als kind deed ze al veel modellenwerk en was ze te zien in bedrijfsfilms en commercials. Haar echte acteerdebuut op televisie maakte ze in 1993 als vriendinnetje Dorine van Rik in de populaire VARA-comedy ‘Oppassen’. Daarna speelde ze gastrollen in televisieseries als ‘Ik ben je moeder niet’ en ‘Mijn dochter en ik’.
Goede Tijden, Slechte Tijden
Op dat moment was haar ambitie nog steeds om medicijnen te gaan studeren en tropenarts te worden. Dit veranderde toen ze een vaste rol kreeg aangeboden in de soap ‘Goede Tijden, Slechte Tijden’. ,,Pas toen ik in die serie zat, ontdekte ik dat acteren toch wel heel erg leuk is’’, zei ze in 1999 in een interview. In de populaire soap speelde ze de rol van de ietwat eigenwijze Kim Verduyn. In totaal zou zij drie jaar vrijwel dagelijks te zien zijn in ‘Goede Tijden, Slechte Tijden’.
De serie veranderde haar leven in meerdere opzichten. Ze wist nu wat ze wilde: acteren. ‘GTST’ zorgde er tevens voor dat ze een bekende Nederlander werd. ,,Ik heb me het effect van ‘Goede Tijden’ vooraf niet gerealiseerd’’, zei ze in 1997 in het magazine Pauze. ,,Ik ben wel gewaarschuwd, maar ik dacht dat het wel mee zou vallen. Na een maand werd ik al herkend. Ongelooflijk hoe populair die serie is! 2,5 miljoen kijkers. Ik kan me daar geen voorstelling bij maken. Gelukkig kan ik met alles bij mijn collega’s aankloppen.’’
Twee jaar later zei ze over haar bekendheid: ,,Ergens wil ik die aandacht wel en ik geniet er stiekem ook hartstikke van, want als er iemand bezig is met aardig gevonden willen worden, dan ben ik dat wel. Ik wil alleen wel dat het om mij gaat, niet omdat ik toevallig in een populaire serie zit of omdat mensen vinden dat ik een leuk hoofd heb.’’ En: ,,Natuurlijk is het niet altijd even leuk als er dingen over me worden geschreven die niet waar zijn. En er zijn ook echt wel grenzen. Er stond in een blad eens een foto van mijn gezicht dat op een naakt lichaam was gemonteerd. Dat laat ik dus niet over mijn kant gaan.’’
Sterk en kwetsbaar
In 1999 besloot zij dat ze genoeg had geleerd bij ‘GTST’ en dat ze zich verder wilde ontwikkelen, kilometers maken: ,,Andere ervaringen opdoen, leren, en dat kan niet met een soapstempel’’, zo verklaarde ze. Haar eerste productie na ‘GTST’ was meteen iets heel anders: de musical ‘42nd Street’. Later zou zij zeggen dat ‘42nd Street’ een hoogtepunt is in haar carrière: ,,Met ‘42nd Street’ liet ik zien dat ik geen soapmeisje meer was. Ik stond voor een muur van mensen in Carré en ik voelde dat ik mijn ding aan het doen was. Ik voelde me zo sterk. Terwijl het ook een kwetsbaar moment was, omdat ik enorm had kunnen afgaan. Het had voorbij kunnen zijn. Die Schijf kan niks, hup, door de achterdeur naar buiten.’’
Op televisie speelde ze in de comedy ‘Babes’ (1999-2000) en in 2001 maakte zij haar debuut op het witte doek in ‘Ik ook van jou’. Deze film werd geregisseerd door Ruud van Hemert, die eerder ‘Schatjes’ maakte, en was gebaseerd op het boek van Ronald Giphart. Angela Schijf speelde Reza, geen gemakkelijke rol en bovendien een met veel naaktscènes. ,,Als ik spring, wil ik ook meteen van de hoogste plank. Zo ben ik ook. In het begin is dat eng, maar als je je eenmaal laat vallen, kun je niets anders dan proberen zo goed mogelijk terecht te komen’’, keek ze in 2003 terug op deze rol.
In 2011 haalde ze in Margriet herinneringen op aan ‘Ik ook van jou’ en Antonie Kamerling, die in 2010 zelfmoord pleegde. ,,Een film die op alle fronten hevig was. We hadden persoonlijk heftige tijden, de film was heftig, Ruud van Hemert als regisseur was heftig. Ik ken Antonie niet anders dan als een enorm gedreven persoon. We hebben dagenlang in een buitenhuis van zijn familie gerepeteerd, tijd met elkaar doorgebracht en gegeten en gedronken en films gekeken. We hebben bij mijn ouders thuis op zolder gerepeteerd. Hij was enorm giving, in zijn hele zijn.’’
‘Ik ook van jou’ werd en redelijk succes, maar het was vooral Angela Schijf die lovende reacties kreeg voor haar eerste filmrol. ,,Ik vind de film zelf heel goed geworden, maar ik verwacht eigenlijk helemaal niks. Ik vind het heel erg spannend allemaal en natuurlijk hoop ik positieve reacties, maar ik koester geen hooggespannen verwachtingen’’, zei ze tegen een verslaggever. Van Hemert gaf zijn film een ‘7’, terwijl Giphart liet weten zijn boek niet in de film te herkennen. Alleen voor Angela Schijf had hij positieve woorden.
Een soort toneelschool
Na ‘Ik ook van jou’ speelde Angela Schijf uiteenlopende rollen op televisie (‘Meiden van De Wit’, ‘Lieve Lust’ en de telefilm ‘De Ordening’), film (‘Van God Los’, ‘De Griezelbus’) en op het toneel (‘Momenten van Geluk’, ‘Glazen Speelgoed’). ,,Ik ben heel gelukkig met alle kansen die ik heb gekregen, want van al die rollen heb ik veel geleerd. Alles bij elkaar was dat een soort toneelschool voor mij’’, keek ze in 2003 terug op het eerste deel van haar carrière. ,,Het nadeel was dat alles zich in het openbaar afspeelde. Op school kun je binnen vier muren heerlijk experimenteren. Ik leerde van alle rollen die ik heb gespeeld, maar er was altijd publiek dat meekeek en er werd over geschreven.’’
Halverwege de toer moest ze ‘Glazen Speelgoed’ overigens verlaten, omdat ze zwanger was van haar eerste kind. Dochter Bloem werd in 2004 geboren en in 2006 kreeg zij een zusje, Mensje. In datzelfde jaar stond ze met Daan Schuurmans op het toneel in ‘Petits Crimes’ en in 2010 speelde ze met voormalig ‘GTST’ collega Rick Engelkes in de theaterthriller ‘Blind Vertrouwen’. Op het witte doek was ze te zien in ‘De Eetclub’, naar het boek van Saskia Noort, en in de jeugdfilm ‘Mega Mindy en de Snoepbaron’. Die laatste maakte ze vooral omdat haar dochters zo’n fan zijn van superheldin Mega Mindy.
Schijt aan alles en iedereen
Haar bekendste rol is echter die van de Maastrichtse rechercheur Eva van Dongen in de politieserie ‘Flikken Maastricht’. Ze speelt deze rol sinds 2007 met als vaste tegenspeler Victor Reinier. ,,Ik ben heel blij dat ik in een serie speel waarin de karakterontwikkelingen van de personages ook belangrijk zijn’’, zei ze in 2009 tegen Televisier. ,,Ik zou het moeilijk vinden om alleen maar de rechercheur te spelen. Als acteur wil je toch met emoties aan de gang. En Eva is een leuk personage om te spelen. Ik vind het fijn dat ze zo lekker pittig is en af en toe schijt heeft aan alles en iedereen. Dat heeft Angela zelf wat minder.’’
Inmiddels is het zesde seizoen van ‘Flikken Maastricht’ van start gegaan en is Angela Schijf in verwachting van haar derde kind. Ze doet het dus even wat rustiger aan, al heeft ze genoeg plannen voor de toekomst. Spijt van dingen die ze in het verleden heeft gedaan, heeft ze nooit, zei ze in een interview: ,,Al zijn er zeker dingen die ik nu niet meer zou doen. Zoals in een leren pakje opengetrokken tot mijn navel poseren voor een of ander blad. Toen ik zestien was deed ik dat wel als iemand dat vroeg. Nu zeg ik gewoon ’nee’. Ik voel me daar niet prettig meer bij. Ik wil gewoon serieus genomen worden, omdat ik mezelf en mijn vak ook serieus neem.’’
Televisie:
1993-1995 Oppasen
1996-1999 Goede Tijden, Slechte Tijden
1999-2000 Babes
2002-2005 Meiden van De Wit
2005-2006 Lieve Lust
2007-nu Flikken Maastricht
Film:
2001 Ik ook van jou
2003 Van God Los
2003 De Ordening
2005 De Griezelbus
2010 De Eetclub
2011 Mega Mindy en de Snoepbaron
2012 De Overloper
Theater:
2000-2001 42nd Street
2002-2003 Momenten van geluk
2003-2004 Glazen speelgoed
2006 Petits Crimes
2011 Blind Vertrouwen
Laatste update: 24/1/2012