Wie de wondermooie video van ‘Almost Lover’ nog niet gezien heeft, doet er goed aan de naam van A Fine Frenzy in te voeren op You Tube. Grote kans dat je als een blok valt voor deze 22-jarige Amerikaanse singer-songwriter. Haar debuut ‘One Cell in the Sea’ is hier net uitgebracht. Binnenkort staat ze op Motel Mozaique in Rotterdam.‘Hypnotic piano arrangements under classic American melody fused into irresistible, atmospheric songs with the power to reach around the world’. Zo wordt de muziek op het debuutalbum ‘One Cell in the Sea’ omschreven op de website van A Fine Frenzy. Dat laatste lijkt te gaan lukken. Na thuisland Amerika maakt momenteel de rest van de wereld kennis met de roodharige zangeres die de veertien liedjes op haar debuutalbum allemaal zelf schreef.
Ondanks dat blijft ze zelf bescheiden. Die bescheidenheid blijkt onder meer uit het feit dat ze haar muziek niet onder haar eigen naam presenteert. Geen Alison Sudol, maar A Fine Frenzy. Deze artiestennaam suggereert dat het hier een band betreft in plaats van een zangeres/pianiste. Dat ze gebruik maakt van een ander naam heeft een simpele reden: ,,Ik hoef niet elk moment van de dag als persoon geconfronteerd te worden met de muziek die ik maak.’’
De naam A Fine Frenzy verwijst naar een citaat van William Shakespeare: ‘The poet’s eye, in a fine frenzy rolling, doth glance from heaven to earth, from earth to heaven; and as a imagination bodies forth the forms of things unknown, the poet’s pen turns them into shape’. Niet verrassend gezien het feit dat Alison Sudol een liefhebber is van schrijvers als CS Lewis, EB White, Lewis Carroll en Charles Dickens. Deze grootheden inspireerden haar bij het schrijven van haar teksten.
Daarnaast verdiepte ze zich ook in de muziekgeschiedenis. Volgens de biografie op haar website is haar smaak veelzijdig: klassieke muziek, Motown, Aretha Franklin, swing bands, Ella Fitzgerald, Elton John, Louis Armstrong en The Beatles. De site citeert tevens HARP Magazine dat in haar muziek invloeden hoort van Ella Fitzgerard, Aretha Franklin and Louis Armstrong, maar ook van Radiohead, Sigur Ros, Aqualung en Keane. Haar liedjes zijn sfeervol, sprookjesachtig en vooral heel erg mooi.
Haar debuutalbum ‘One Cell in the Sea’ verscheen in thuisland Amerika halverwege 2007. Daarna deed ze onder meer voorprogramma’s voor The Stooges en Rufus Wainwright. Nederland heeft tot begin 2008 op haar moeten wachten. A Fine Frenzy wordt inmiddels een grote toekomst voorspeld. Haar eerste single ‘Almost Lover’ wordt, mede dankzij de sfeervolle videoclip, veel bekeken op onder meer You Tube. Dit nummer schreef ze op zeer jonge leeftijd, vertelde ze aan File Under: ,,Ik voelde me op dat moment erg rot en kon mijn gevoel het beste kwijt op deze manier. Voor mijn dertiende schreef ik veel in een dagboek, maar hierdoor kreeg ik nooit hetzelfde opgeluchte gevoel.’’
Ze hoopt niet dat mensen door deze single denken dat haar album vol staat met depressieve nummers: ,,Er staan ook heus blije nummers op hoor.’’ In datzelfde interview verklaarde ze weinig te hebben met het sterrendom: ,,Van jongs af heb ik al muziek willen maken. Dit echter nooit met de intentie om bijvoorbeeld knipperend op lichtborden te staan of groot in kranten en tijdschriften.’’ Ze maakt muziek omdat ze dat nu eenmaal heel graag doet: ,,Als ik reacties krijg dat ik mensen ermee heb geholpen, dan maakt het me allemaal niks meer uit. Dat is het mooiste wat je kunt horen.’’ (2008)
3/1/2012 | muziek |