Onlangs verscheen de vierde cd van Dennis Kolen. Zelf noemt de Rotterdamse zanger dit album het beste wat hij ooit gemaakt heeft. ‘Dutchboy’, dat de breuk met zijn vriendin als rode draad heeft, is tevens zijn meest persoonlijke album. Momenteel is hij bezig met een theatertour en het buitenland lonkt.,,Kunst is eigenwijs’’, stelt Dennis Kolen aan het begin van het gesprek over zijn nieuwe album ‘Dutchboy’. Even daarvoor heeft hij verteld dat hij platenmaatschappij V2 voor dit album heeft verlaten, omdat zij dingen wilden veranderen aan het hoesontwerp. ,,Dit is mijn meest persoonlijke plaat en die moest helemaal worden zoals ik dat voor ogen had.’’ En dus verscheen de plaat op een ander, kleiner label.
Deze instelling is kenmerkend voor hem. Zo werd zijn voorlaatste album vol Americana geprezen door critici en publiek. Je zou denken dat hij hier op zijn nieuwe cd op voortborduurt. Echter: ,,Ik vind het moeilijk om voort te borduren op iets dat succesvol is, omdat ik bepaalde ideeën in mijn hoofd heb die ik meteen wil uitvoeren. Misschien niet slim, maar wel de manier waarop ik wil werken.’’
‘Dutchboy’ is een album met twaalf prachtige popliedjes. De cd ontstond nadat zijn relatie met zangeres Wies was beëindigd. ,,Die hele relatie zit erin. De plaat is ontstaan door pijn, om dingen een plek te geven. Ik moest dit maken, met mezelf als producer en helemaal zoals ik dat wilde.’’
Dennis Kolen groeide op met de vinylcollectie van zijn vader, met lp’s van onder meer The Eagles en Crosby, Stills & Nash. Zelf was hij fan van onder meer Paul Simon en James Taylor. Toen hij veertien was schreef hij zijn eerste eigen song, zes jaar later verscheen het eerste album van zijn band Wyatt. Na drie cd’s en een deal met major Warner besloot hij solo verder te gaan.
In de regio mag hij op veel bijval rekenen. Zijn singles zijn veelal hoog te vinden in de Rijnmond 30. ,,’Immigration Song’ reikte zelfs tot nummer drie. Kennelijk zijn er dus veel mensen die op mijn plaat stemmen.’’ Landelijk gaat het langzamer. ,,Nadeel blijft dat je door een dikke laag van gevestigde namen heen moet die allemaal hun nieuwe platen onder de aandacht brengen.’’
Hij maakt zich er niet druk meer over. ,,Als veel mensen het album kopen is dat meegenomen, maar het is geen doel op zich. Het zou te gek zijn om een hit te scoren, zeker voor mijn bankrekening, maar ik ben niet echt bezig met roem en geld. Ik wil muziek maken die de wereld verrijkt. Muziek die puur is en oprecht. Dat mensen dat waarderen merken we tijdens de theatertour. Daar verkopen we veel cd’s.’’
Ook lonkt het buitenland. Begin 2008 nam hij een aantal songs van zijn eerste drie cd’s opnieuw op met een Duitse producer. Hij hielp eerder New Yorker Eugene Ruffolo aan een succesplaat in Duitsland. ,,Ik moest wel de regie uit handen geven. Ik heb daar lang over nagedacht en er een week niet van geslapen. Maar als je je markt wilt verbreden, moet je soms concessies doen...’’
6/1/2012 | muziek |