Cd van Ocobar met wereldkampioen fluiten Geert Chatrou

Kort nadat met Geert Chatrou was afgesproken dat ze samen twee nummers zouden opnemen, hoorden de mannen van Ocobar dat hij in Amerika wereldkampioen fluiten was geworden. Rob Wijtman heeft Chatrou daarna voor de zekerheid nog even gebeld. Of het nog doorging? De nummers werden inderdaad opgenomen en het werd zelfs een hele cd. Vorige week verscheen ‘Chatroubadour’ van Ocobar en Geert Chatrou.

Echt voor de hand ligt het niet om een cd op te nemen met iemand die het fluiten tot kunst heeft verheven, geven Bart en Rob Wijtman toe. Beide broers vormen samen met Cok van Vuuren Ocobar dat sinds 2002 bestaat. Onlangs verscheen hun tweede cd, waarop het trio wordt begeleid door de wereldkampioen fluiten Geert Chatrou. Elf nummers lang. ,,Toch is het geen cd die je na drie nummers gehoord hebt’’, zegt Rob Wijtman. Lachend: ,,Wij denken dat je hem uit wilt luisteren.’’
Apart is het wel om zo’n cd op te nemen, maar dit past helemaal bij de visie van Ocobar dat bijzondere muziek maakt. Rare muziekjes, die vooral bij film- en televisiemakers in de smaak moeten vallen. Ocobar ontstond toen Cok van Vuuren in opdracht van de NCRV muziek moest schrijven. Hij vroeg de broers Bart en Rob Wijtman hem te helpen. Deze samenwerking klikte zo goed, dat ze besloten om daarmee verder te gaan. Van Vuuren had van platenlabel Basta al een aanbod op zak om een cd te maken en dat besloot hij te doen met Ocobar. In 2004 verscheen hun eerste cd ‘The Carousel’.
Hun cd’s worden niet uitgebracht om een hit te worden, zo vertellen de broers. ,,Cd’s verkopen doe je nauwelijks, daar valt geen geld aan te verdienen. Maar met een muziekbibliotheek, waaruit mensen muziek kunnen gebruiken, kun je jaren vooruit. Een cd is vooral bedoeld om jezelf in de kijker te spelen.’’ Sinds de oprichting in 2002 heeft Ocobar zich beziggehouden met het aanleggen van een bibliotheek van rare muziekjes. ,,Fragmenten die niet af zijn, maar waar we ooit iets mee zouden kunnen doen. Daaruit zijn inmiddels twee cd’s ontstaan, maar de bibliotheek bevat nog heel veel meer.’’
Het is de bedoeling dat de muziek terechtkomt bij film- en televisiemakers die ze gebruiken in hun films. Als de muziek wordt gebruikt, moet daar vanzelfsprekend voor betaald worden en Ocobar werkt ook in opdracht. Muziek van het trio is te horen in verschillende filmproducties, zoals de Telefilm ‘Staatsgevaarlijk’ van Marcel Visbeen en het sportprogramma ‘Holland Sport’. Momenteel werken de drie aan muziek voor het theaterstuk ‘Aap’ van de Jeugdtheaterschool Zuid-Holland en gaan ze begin 2006 op tournee met theatergroep Sonnevanck en hun productie ‘Oroek’.
En nu is er dus de cd ‘Chatroubadour’ met Geert Chatrou. ,,Ik zag hem bij Vara Laat’’, vertelt Rob Wijtman over deze ‘kunstfluiter’. ,,Ik heb hem opgebeld en gevraagd of hij twee nummers met ons wilde opnemen. Niet lang daarna hoorde ik Jan Mulder bij Barend en Van Dorp zeggen dat Nederland een wereldkampioen fluiten had. Gelukkig wilde hij nog steeds met ons samenwerken, haha. Geert is ook een gewone, gezellige en nuchtere Brabander.’’ Bart: ,,We hebben die twee nummers opgenomen en dat beviel ons allemaal zo goed, dat we dachten: waarom maken we niet een hele cd?’’
Net als altijd maakten de mannen van Ocobar de muziek met z’n drieën, waarna Geert Chatrou zijn partijen ‘infloot’. Cok van Vuuren is hierbij de man van de melodieën, Rob is van de muziekfragmenten van vinyl en Bart de degene die het overzicht bewaart. Volgens de broers is dit een unieke cd. ,,Soortgelijke projecten zijn op een hand te tellen’’, weet Bart. Volgens Rob bevat de cd een vergaarbak aan stijlen. Dat is volgens hem ook wat Ocobar is. Het soms ouderwetse muziek, maar altijd met een knipoog naar de moderne tijd. Cok van Vuuren noemt het ‘tegentijdse muziek’.
Zij erkennen dat het niet meevalt om cd’s zoals ‘Chatroubadour’ te verkopen. Toch vinden de cd’s van Ocobar grif aftrek, met name via internet. Een New Yorkse DJ is groot fan van het trio en draait hun cd’s regelmatig. De schijfjes zijn via veel Amerikaanse internetsites te koop. ,,Dat komt ook door het enorme netwerk van ons platenlabel Basta’’, vertelt Bart. ,,Zij waren zo enthousiast over onze eerste cd dat ze ons een contract voor nog vier cd’s aanboden. En helemaal naar ons eigen inzicht. Dat is toch uniek in deze tijd?’’ Rob: ,,We maken muziek die we leuk vinden, en dat is echt zo.’’
En het balletje kan raar rollen. Zo zit er muziek van Ocobar en Geert Chatrou in een Amerikaanse documentaire over kunstfluiten. ,,Dat bleken later heel bekende filmmakers te zijn’’, weten de broers. ,,De NPS gaat die film, waarin Geert centraal staat, uitzenden en wie weet waar hij verder nog te zien zal zijn. En Geert zei onlangs opeens: ‘Die filmers zijn kennissen van Quentin Tarantino’. Moet je voorstellen dat onze cd bij zo iemand op zijn bureau belandt. Mensen als hij houden van aparte muziek. Misschien vindt hij het wel wat en wie weet wat er dan nog kan gebeuren…’’

Maasstad Weekbladen, 13 april 2005

5/1/2012 | muziek |