Zangeres Simone Roerade presenteerde onlangs haar nieuwe cd ‘She Said’. Het is voor het eerst sinds acht jaar dat de Rotterdamse zangeres een cd uitbrengt. Destijds was dat met de soul/funk band Hips. Nu is het haar eigen cd, gemaakt zonder concept maar met gevoel. De komende tijd moet de cd zichzelf bewijzen, al geeft het feit dat het schijfje er ligt Roerade genoeg voldoening: ,,Daar kan ik al van genieten.’’Simone Roerade is gepokt en gemazeld in de muziekwereld. Ze had veel succes met haar soul/funk band Hips, waarmee ze door Europa toerde. ,,We hebben het zeven jaar met veel succes gedaan, maar op een bepaald moment was de rek eruit.’’ Ze kreeg vervolgens twee kinderen, werkte als achtergrondzangeres met Rob de Nijs en Ruth Jacott en gaf les aan de popafdeling van het Rotterdamse conservatorium. Hetzelfde doet ze nu aan het conservatorium in Amsterdam.
Na haar tropenjaren met Hips vond Roerade het heerlijk om als achtergrondzangeres ‘op een rijdende kar mee te kunnen rijden, in plaats van hem zelf te moeten trekken’. ,,Maar aan de andere kant werd muziek maken daardoor steeds meer werk. Ik vond het een uitdaging om in dienst van iemand koortjes neer te zetten en avond aan avond voor volle zalen te staan, maar het was toch anders dan ik gewend was. Het is natuurlijk lekker om elke maand je centjes te krijgen, maar het was niet waarom ik ooit muziek ben gaan maken.’’
Een akoestische toer met Ruth Jacott bracht haar op een idee: ,,Ik besloot dat ik zelf een cd wilde maken, mooi en klein, en maar te zien waar het schip zou stranden. Ik ging niet aan de slag met een bepaald concept, maar puur vanuit mijn gevoel. Ik was bereid om ervoor te knokken. Van de zomer zijn we begonnen met het opnemen van de liedjes. We hebben thuis een studio en daar hebben we de cd opgenomen. Er staan liedjes op de cd die zeven, acht jaar oud zijn en waar ik voorheen nooit wat mee heb gedaan.’’
Roerade wilde de cd in eerste instantie zelf uitbrengen, maar vond uiteindelijk toch een platenmaatschappij. ,,De cd was klaar, de foto’s voor de hoes waren gemaakt door een bevriende fotograaf en de moeder van een klasgenootje van mijn oudste zoontje had de lay out gedaan. Bij Basta waren ze enthousiast, ze kregen een kant en klaar product. Het geeft mij veel voldoening dat ik deze cd heb gemaakt met hulp van vrienden en bekenden. Dat is de toekomst om projecten als dit te kunnen realiseren, want grote budgetten zijn er niet meer.’’
‘She Said’ is heel anders dan mensen bij Hips van Simone Roerade gewend waren. Het is een luister-cd. Voor sommige luisteraars is dat behoorlijk wennen, heeft ze gemerkt. ,,Er zijn ook mensen die zeggen: geef mij Hips maar, want daar kon ik op dansen. Ik heb de liedjes echter opgenomen zoals ik dat wilde. Op een van de liedjes begeleid ik mezelf op de würlitzer. Ik was daar eerst onzeker over, maar mensen zeiden: dat klinkt hartstikke mooi, zo moet je dat op de cd zetten. En het is mooi. Heel puur. Ik ben zelf erg tevreden over de cd.’’
Nu de cd gereed is, schrijft Roerade weer aan nieuwe liedjes. ,,Dat was een tijd niet gelukt. Alsof deze cd er eerst moest komen om verder te kunnen. De reacties op ‘She Said’ zijn ook heel erg goed. Er waren 500 mensen op de cd-presentatie, terwijl ik bang was dat er maar honderd zouden komen. Er wordt veel gezegd over de nadelen van internet voor de muziekindustrie, maar er zijn ook voordelen. Zo kun je met een mailtje in één keer heel veel mensen bereiken. Bovendien zijn er veel mensen die mijn site bezoeken en op die manier met de cd in aanraking komen en hem wellicht bestellen.’’
Want nu het schrijfje er ligt, moet ‘She Said’ ook verkocht worden. Een ‘plugger’ brengt haar cd dezer dagen onder de aandacht van radiostations door heel Nederland. Ondertussen denkt zij ook zelf na over manieren om haar muziek aan het publiek te presenteren. ,,Ik wil een impresariaat dat mij gaat boeken. Hoe dat precies moet weet ik niet. Er zitten jazzy elementen in de sommige liedjes, maar het is geen jazz. En voor poppodia is het weer te weinig pop. Voor het theater, zou ik er iets aan toe moeten voegen. Bijvoorbeeld theatrale elementen.’’
Meer voelt ze voor gecombineerde avonden, waarop mensen naast haar muziek ook kunnen genieten van een goed glas wijn of een diner. ,,Dat past volgens mij wel bij deze muziek. Een loungy sfeer en de kinderen kunnen gewoon mee. Het zijn allemaal gedachtespinsels waar ik mee bezig ben. Voorlopig moet de cd zich eerst gaan bewijzen. Ik vind het sowieso heel erg fijn om te zien dat mensen mij na al die tijd nog niet vergeten zijn.’’ (2005)
5/1/2012 | muziek |