
Met ‘Ja hoor... Daar is ie weer!’ keert André van Duin terug in het nieuwe Luxor Theater. Bijgestaan door zijn trouwe kompaan Ron Brandsteder en de nieuwe - in Schiedam geboren - ‘leading lady’ Anne-Marie Jung.
Op enkele try-outs na was ‘Ja hoor... Daar is ie weer!’ alleen nog maar te zien in het Nieuwe DeLaMar Theater in Amsterdam. De eerste voorstellingen buiten de deur zijn van 29 november tot en met 2 december in Rotterdam. “Een thuiswedstrijd voor André en mij’’, stelt Anne-Marie Jung.
Zij werd immers geboren in Schiedam, stond met Jeugdtheater Hofplein veel in Rotterdam op het toneel en speelde met musicals als ‘Foxtrot’ en ‘Petticoat’ veelvuldig in het Luxor Theater. Haar rol in ‘Petticoat’ zorgde ervoor dat ze nu in de nieuwe show van Nederlands grootste komiek staat.
“Via Joop van den Ende en Erwin van Lambaart werd ik gepolst voor ‘een bepaalde show’. De naam André van Duin werd niet genoemd. Ik had hem wel twee keer ontmoet, waarbij hij mij complimentjes gaf. Pas later hoorde ik dat hij mij wilde voor zijn voorstelling.”
De titel ‘leading lady’ gaat haar overigens te ver: “Ik ben veelal aangeefster, al kan ik ook mijn eigen dingen doen, zoals sololiedjes zingen. Dat is typisch André, hij gunt je een plek om te schitteren.”
Zij vindt het bijzonder om met Van Duin en Brandsteder op het toneel te staan: “Zij zijn zo goed op elkaar ingespeeld, echt vakmensen. Ik heb het al vaak verteld, maar vroeger zat ik met natte haren op de bank naar ze te kijken. Zij behoren echt tot het Nederlandse culturele erfgoed.”
Wat nou het geheim van het succes van André van Duin is, weet zij niet. “Veel mensen hebben hem in hun harten gesloten. Hij beledigt niemand en is nooit sarcastisch. Hij is populair bij alle leeftijden. Sommige mensen hoeven maar naar hem te kijken om in een deuk te liggen. Dat heeft hij gewoon.”
Ook zelf moet ze af en toe lachen om zijn invallen of spontane grappen. “Geweldig om elke avond in een volle bak te staan met lachende mensen. Ik kijk vaak de zaal in om te zien hoe mensen lachen. Ik zag laatst een vrouw die zo moest lachen, dat ze haar hoofd stootte tegen de stoelleuning voor haar!”
De Havenloods, 23 november 2011
6/1/2012 | theater |