‘Billy Elliot The Musical’ is al ruim een jaar te zien in het Londense Victoria Palace. Dezelfde makers van de filmversie hebben ‘Billy Elliot’ ook in het theater tot leven gebracht. Net als de film is ‘Billy Elliot The Musical’ een voorstelling waarin drama en humor perfect in evenwicht zijn. De meerwaarde van de musical ten opzichte van de film zit vooral in de geweldige dansscènes. ‘Billy Elliot The Musical’ gaat door zijn inhoud bovendien dwars door alle bevolkingslagen heen en verdient het daarom om door iedere theaterliefhebber gezien te worden.De filmversie van ‘Billy Elliot’ verscheen in 2000. Het scenario voor deze bijzondere film werd geschreven door Lee Hall. Hij bedacht het verhaal terwijl hij in Amerika schreef over zijn eigen jeugd. Na een uitgebreide research op de Royal Ballet School en interviews met verschillende jonge dansers, schreef hij het verhaal dat de aandacht trok van regisseur Stephen Daldry. Hij was vooral werkzaam geweest als theatermaker, maar wilde ‘Billy Elliot’ dolgraag maken. De film werd een groot succes, won verschillende prijzen en kreeg zelfs drie Oscar nominaties waarvan er overigens niet een werd verzilverd.
Door hun theaterachtergrond was het geen verrassing dat regisseur Stephen Daldry en scenarioschrijver Lee Hall ‘Billy Elliot’ ook op het toneel wilden brengen. Zij gingen zelf aan de slag met deze musicalversie en vroeg Elton John om de muziek te schrijven. Lee schreef zelf de dialogen en de liedteksten. Peter Darling zorgde voor de choreografie. De hoofdrollen in de huidige versie worden gespeeld door Sally Dexter (Mrs. Wilkinson), Philip Whitchurch (Vader Elliot), Chris Lennon (Tony Elliot), Ann Emery (oma) en Sara Pyzer (overleden moeder van Billy). De rol van Billy wordt afwisselend gespeeld door Leon Cooke, Colin Bates, Matthew Koon, Liam Mower en Travis Yates.
Het verhaal
De jonge Billy Elliot woont samen met zijn vader, oudere broer en grootmoeder. Zijn moeder is overleden, maar hij denkt vaak aan haar. Zo kent hij de brief die zij voor hem heeft achtergelaten uit zijn hoofd. Zijn vader en broer werken allebei in de mijnen, al zijn ze nu net als vrijwel alle andere mannen in het dorp aan het staken. De staking en de onrusten tussen de mijnwerkers en de politie lopen als een rode draad door de voorstelling heen. Billy volgt bokslessen, maar op een dag komt hij toevallig terecht in de balletklas van Mrs. Wilkinson. Zij ziet in Billy een talentvolle ruwe diamant en heeft zelfs een plek voor hem in gedachten op de Royal Ballet School. Als zijn vader echter ontdekt dat Billy balletlessen volgt, ontsteekt deze in woede. Hij verbiedt zijn zoon om zich bezig te houden met ballet. Maar de jonge Billy is vastbesloten om zijn droom alsnog waar te kunnen maken.
De musicalDe makers van ‘Billy Elliot The Musical’ hebben het duidelijk aangedurfd om de filmversie opzij te leggen en een geheel nieuwe invulling te geven aan het verhaal. Als toeschouwer herken je nog genoeg dingen uit de film, maar ze zijn wel aangepast voor deze musicalversie. Zo zien we de gevechten tussen de stakende mijnwerkers en de politie verschillende keren terugkomen (de voorstelling speelt zich af in de ‘donkere’ jaren tachtig en bevat onder meer kritiek op toenmalig prime minister Thatcher en op de huidige leider Tony Blair), maar op het toneel worden deze verweven met de balletlessen van Billy. Terwijl de mijnwerkers strijden voor hun rechten, ‘vecht’ Billy om door te kunnen dringen in een wereld die ogenschijnlijk niet de zijne is. Het bijbehorende lied ‘Solidarity’ is meteen een van de hoogtepunten van de voorstelling.
Een ander hoogtepunt is het moment waarop Billy een dans uitvoert met zijn volwassen ik. Ze dansen op de muziek van Het Zwanenmeer. Eerst los van elkaar, daarna samen en uiteindelijk wordt de jonge Billy door zijn oudere ik opgetild waarna hij boven het toneel zweeft. Los van de zorgen om de mensen die hem om zijn passie vooroordelen. Tegenover dit soort momenten staat ook een aantal grappige scènes, zoals die waarin Billy met zijn vriendje Michael danst in vrouwenkleding. Aan het slot van dit nummer worden zij zelfs vergezeld door een aantal dansende jurken. En er zijn meer van dit soort komische momenten.
Wat de musicalversie van ‘Billy Elliot’ uiteindelijk definitief boven de film uittrekt zijn de ongelooflijke dansscènes. Met name Billy (op de avond waarop wij de voorstelling zagen gespeeld door Colin Bates) sleept je van de ene verbazingwekkende dansscène naar de andere. Balletdansen, tapdansnummers, maar ook moderne dansvormen komen in hoog tempo voorbij. Ondersteund door de muziek van Elton John, het doeltreffende decor van Ian MacNeil en de sterke regie van Stephen Daldry (die zijn spelers zelfs uit de zaal laat komen) maken van ‘Billy Elliot’ een geweldige productie. Een heerlijke en echt volkse musical zoals je ze maar weinig ziet. Al tijdens de voorstelling stond het publiek bijna letterlijk op de banken, maar na afloop volgde een terecht ovationeel applaus.
Gezien op zaterdag 10 juni 2006 in Victoria Palace Theatre in Londen.
21/10/2011 | theater |