Het ro theater speelt tot en met 7 april ‘Onschuld’ van Dea Loher in de Rotterdamse Schouwburg. Een stuk waarmee artistiek leider Alize Zandwijk wil ‘vertellen over de tijd waarin wij leven, in de hoop dat de toeschouwer er troost uit kan putten én er om kan lachen’. Een van de spelers is Dragan Bakema. Hij is bekend van films als ‘De Dominee’, ‘Loverboy’ en ‘Olivier etc.’ en maakt dit seizoen deel uit van het ensemble van het ro. Het blijft bij één jaar, want: ,,Ik heb niet de rust om me te binden.’’Het zijn drukke tijden voor Dragan Bakema (27). Zoals altijd, want met één ding tegelijk bezig zijn is niets voor hem. En dus repeteerde hij de afgelopen weken met het ro theater voor ‘Onschuld’ en zit hij tegelijkertijd midden in het opzetten van zijn eigen filmbedrijf. ,,Op 1 april krijg ik de sleutel. Voor de zomer wil ik mijn eerste treatment hebben ingeleverd voor een scenariosubsidie en na de zomer moet het echt gaan lopen.’’ Aan enthousiasme geen gebrek, ook niet als Bakema praat over het ro theater en ‘Onschuld’.
,,Een bijzonder stuk’’, zo prijst hij de voorstelling waarmee hij vanaf 21 maart op de planken staat. ,,Ik vind het goed dat we voor het eerst een stuk van de Duitse toneelschrijfster Dea Loher in Nederland spelen. Dat waardeer ik enorm aan het ro theater, dat ze niet perse voor de hand liggende stukken nemen, maar risico’s durven nemen door stukken van nieuwe schrijvers op het repertoire te zetten.’’ Loher is een van de meest succesvolle en bekroonde hedendaagse Duitse auteurs, maar in Nederland was haar werk niet eerder bij een groot gezelschap als het ro theater te zien.
In een klein plaatsje aan een Europese kust kruisen de wegen van verschillende personages elkaar en lopen weer uiteen. Loher confronteert in ‘Onschuld’ grote levensvragen met alledaagsheid. ,,Het gaat over nu, over onze tijd waarin mensen graag gezien willen worden. Het ik-tijdperk’’, stelt Bakema. ,,Van binnen weten ze hoe een sociale structuur zou moeten zijn, maar ze doen daar niets mee. Alle personages in dit stuk zijn ronddolende mensen. Ze willen leven en gezien worden. Maar doordat ze allemaal gezien willen worden, is er niemand die kijkt. Alize heeft dit confronterende verhaal weer in een groteske vorm gegoten, waardoor er ook veel te lachen valt.’’
Dragan Bakema speelt dit seizoen in het vaste ensemble van het ro theater. Hij was te zien in ‘Platonov’ en ‘Richard III’ en nu dus in ‘Onschuld’. ,,Voor de goede en juiste ervaring is het ro theater het beste team’’, vindt hij. ,,Het zijn eerlijke mensen die oprecht naar kunst kijken en niet meedoen aan te veel onzin. Daarbij ben ik een fan van Alize Zandwijk, omdat zij theater maakt zoals ik dat graag zie: grotesk, cartoonesk, pompeus. Dat is voor mij het grote verschil met film, want daarbij houd ik juist van hyperrealisme. En zij kiest altijd voor bepaalde acteurs en personages met een kink in de kabel.’’
Dat de voorstellingen extreme reacties oproepen bij publiek en recensenten is volgens Bakema logisch. ,,Je ziet vaak wat ik noem coalitietheater, waarbij men vooral bezig is om iedereen tevreden te houden. In mijn ogen ben je dan niet bezig met kunst. Natuurlijk moet het ro theater ook kaartjes verkopen, maar niet ten koste van alles. Daardoor zie je dat ro voorstellingen extreme reacties oproepen. Ik heb nog niet meegemaakt dat alle recensenten het of goed of slecht vonden. Ze zijn vrijwel altijd verdeeld.’’
Bakema vertelt vol lof over het theatergezelschap dat hij na dit seizoen gaat verlaten. ,,Alize vindt dat ik een jaar te vroeg wegga, maar ik vind dat ik niet te lang op één plek moet blijven. Ik weet zeker dat ik hierna nog af en toe een voorstelling zal maken bij het ro, maar niet als ensembleacteur. Dat heeft niets met het ro te maken, maar met het feit dat ik in mijn lijf en hoofd nog zo veel dingen heb zitten die ik wil doen. Ik heb niet de rust om me te binden.’’ Op 1 april begint hij zijn eigen filmbedrijf. Bij het Nederlands Film Collectief kunnen kunstenaars zich melden met ideeën. Daarbinnen is Popov Film een klein clubje, waarmee Bakema eigen producties gaat ontwikkelen.
,,Ik wil toneel blijven spelen, het liefst met topmensen waar ik alles van kan leren. Dan maakt het niet uit dat ik niet zo’n grote rol heb. Ik hoop alleen dat mijn deel sterk genoeg is. Daarnaast wil ik eens in de twee jaar een film maken die ik geheel zelf ontwikkeld heb. En niet alleen films waarin zelf in speel. Ik kan ook heel gelukkig worden van een productie als ‘Guernsey’, omdat ik het geweldig vind dat zo’n film hier gemaakt wordt. Ik wil nog heel erg veel doen, spelen en zien. Daarom ben ik altijd met twee dingen tegelijk bezig. Ik moet veel werken om gelukkig te zijn. Al kan ik er soms ook heel kwaad om zijn of janken. Ook dat hoort bij het vak.’’
12/12/2011 | theater |