Nu steeds meer series van toen een nieuw leven krijgen in het theater, moest ook de populairste kinderserie aller tijden eraan geloven. ‘De Fabeltjeskrant’ toert met veel succes door Nederland. De meest bekende personages uit het grote dierenbos zijn present in deze familiemusical. Op het toneel geen verklede mensen, maar acteurs die levensechte poppen bedienen. Een techniek die eerder met succes werd gebruikt door Theater Terra.‘Hallo Meneer de Uil, waar brengt u ons naar toe? Naar Fabeltjesland? Eh ja, naar Fabeltjesland…’ Als Meneer de Uil, het gezicht van de kinderserie ‘De Fabeltjeskrant’, op het toneel verschijnt en zijn kop boven de krant uitsteekt, gaat er meteen een blijk van herkenning door de zaal. Iedereen kent deze serie, die ook nog steeds op televisie te zien is. ,,Dat is zeker waar’’, stelt Rotterdammer Willem-Jan Stouthart. Hij speelt in ‘De Fabeltjeskrant’ de rollen van Zoef de Haas en Lowieke de Vos. ,,Ik ging laatst een bril kopen en vertelde iets over wat ik deed. Dat meisje in de winkel kende ‘De Fabeltjeskrant’ niet. Uiteindelijk bleek dat ze uit het voormalige Oostblok kwam. Dat verklaarde wel iets, want volgens mij kent iedere Nederlander ’De Fabeltjeskrant’.’’
Enkele jaren geleden werd ‘De Fabeltjeskrant’ gekozen tot favoriete kinderserie aller tijden. Geen verrassing daarom dat theaterproducenten Ruud de Graaf en Hans Cornelissen het plan opvatten voor een theaterversie. Tijdens een voorproefje van de musical op de R’Uitmarkt in september bleek op het Schouwburgplein al dat het publiek de legendarische figuren bepaald niet vergeten is. En de beroemde begintune werd door jong en oud luidkeels meegezongen. ,,Ik heb die afleveringen natuurlijk ook gezien’’, vertelt Willem-Jan Stouthart. ,,Dat was later toen Chico Lama erbij kwam. Oorspronkelijk dateert de serie uit 1968 en nog steeds zijn afleveringen van ‘De Fabeltjeskrant’ op televisie te zien.’’
Om de personages van de serie op het toneel te krijgen, hebben de producenten voor dezelfde werkwijze gekozen als Theater Terra in de musicals over ‘Kikker’. Levensechte poppen worden bediend door acteurs. Zij zitten niet verstopt in een pak, maar dragen de poppen over het toneel. ,,Als je in een pak zit kun je geen gezichtsuitdrukkingen laten zien. Ook kun je op deze manier makkelijk van pop wisselen. Je bent veel wendbaarder dan in een pak, waardoor je meer mee kunt’’, aldus Stouten, die eerder de hoofdrol vertolkte in ‘Kikker’.
,,Hoewel het publiek zowel de pop als de acteur ziet, gaat het erom om die twee samen te laten smelten. Het is een heel apart vak, wat je echt moet leren. Toen ik bij Theater Terra begon heb ik daar in de eerste zes weken veel van geleerd. Het is moeilijk om dit te leren en het vergt veel aandacht, liefde en doorzettingsvermogen. Maar als het dan lukt, is het resultaat wel bijzonder.’’ Bij ‘De Fabeltjeskrant’ was er ook veel aandacht voor de stemmen: ,,We kregen dertien stemmen voor de auditie die we moesten instuderen. Gelukkig heb ik tijdens mijn opleiding veel geleerd over technieken die je bij het zingen kunt gebruiken. Dat komt bij deze voorstelling heel erg goed van pas.’’
Lowieke de Vos (‘Hatsiekiedee!’) heeft niet zo’n grote rol in de musical, maar Zoef de Haas daarentegen juist wel. Hij krijgt een taakstraf en moet verplicht optreden tijdens een Dierenbosche Talentenjacht. Als de laptop met alle muziekbanden van organisator Reinaert Bron wordt gestolen, is Zoef de belangrijkste verdachte. ,,Zoef was altijd een beetje de underdog, maar wel één met een klein hartje. Hij wordt door Juffrouw Ooievaar voor haar karretje gespannen. Het is een leuke rol, want naast die taakstraf is er ook nog sprake van een romance tussen Zoef en de oosterse kat Fatima de Poes.’’
De Rotterdammer vindt het niet lastig om twee personages te spelen: ,,Zodra ik de pop van Zoef vast heb, ben ik Zoef.’’ De poppen wegen zo’n drie kilo. De spelers kregen vooraf les van een fysiotherapeut die ze op het hart drukte dat ze vanuit de schouders moeten werken: ,,En niet vanuit je arm, dat zou veel te zwaar worden. Inmiddels ben ik aardig bedreven in het spelen met die poppen. Het is toneelspelen met hindernissen, maar als je het goed doet, is het wel heel erg mooi. Of ik hierna weer zo’n voorstelling zou willen maken? Volgend jaar wil ik wel weer eens zelf spelen, maar ik sta er zeker voor open om nog eens een voorstelling met poppen te maken. Het is namelijk hartstikke leuk te doen.’’
29/11/2011 | theater |