Muzikale en kleurrijke voorstelling ‘Ik en de Koningin’

Lottie Hellingman speelt in de muzikale en kleurrijke familievoorstelling ‘Ik en de Koningin’ samen met Orkest MaxTak het verhaal van een onberispelijk kind dat bloemen mag geven aan de koningin. De voorstelling is gebaseerd op het gelijknamige boek van Ted van Lieshout.

,,Ik hoor van mensen dat ze blij van deze voorstelling vandaan komen’’, zegt Lottie Hellingman over ‘Ik en de Koningin’. ,,Toen ik het boek van Ted van Lieshout voor het eerst las, vond ik dat heel erg grappig. Het is een muzikale voorstelling geworden. Vrolijk, lief en grappig. Hoewel bedoeld voor kinderen, is het niet kinderachtig. Ook ouders, opa’s en oma’s zullen zich prima vermaken.’’
Hellingman staat op het toneel met het tienkoppige Orkest MaxTak. ,,De orkestleden spelen allemaal rollen. Ze bewegen zich over het hele toneel, daar moet ik dus rekening mee houden. Lastig, want als acteur heb je de neiging je volledig in te leven en van de een naar de andere kant te rennen. Ook kan ik niet zomaar een hoed wegsmijten, overal staan instrumenten.’’
‘Ik en de Koningin’ gaat over een kind dat haar wereld kleurt met haar kleurpotloden en het liefst de zon tekent. Voor het bezoek van de koningin zoekt men een onberispelijk kind om de bloemen uit te reiken. Het meisje weet zeker dat zij dat zal doen. ,,Het is een heel erg muzikale voorstelling’’, stelt Hellingman. ,,Met bijna een uur lang prachtige muziek, gecomponeerd door Oene van Geel. Geen kinderachtige muziek, want soms is het best complex. Een enorme uitdaging, want ik heb een passie voor muziek.’’
Het toneelbeeld is volgens de hoofdrolspeelster erg mooi: ,,Tekeningen zijn de derde speler van deze voorstelling. Er zijn drie reuzenvellen papier die over het toneel gedrapeerd zijn. Ook zijn er vijf schildersezels waar ik de hele tijd met van alles en nog wat tekeningen op maak. Deze worden geprojecteerd op die doeken. Daarnaast is er een interactieve website, met leerzame spellen. Maar bij voorstelling valt vooral veel te genieten.’’

29/11/2011 | theater |