‘My Fair Lady’ was in 1960 de eerste musical die in Nederland te zien was en wordt daarom met recht een klassieker genoemd. Ruim vijftig jaar na de eerste première in het Luxor Theater is ‘My Fair Lady’ van 27 februari tot en met 18 maart nu te zien in het nieuwe Luxor Theater. De vrouwelijke hoofdrol in de nieuwe versie wordt gespeeld door Céline Purcell, die eerder schitterde in ‘The Sound of Music’ en ‘Mamma Mia!’.Nadat Wim Sonneveld en Margriet de Groot in 1960 de hoofdrollen speelden, verscheen in 1994 een nieuwe versie in de Nederlandse theaters met als hoofdrolspelers Paul van Vliet en Vera Mann. Toen Céline Purcell (26) hoorde dat er een nieuwe versie zou komen, vroeg ze zich af waarom ‘My Fair Lady’ weer opgevoerd moest worden. ,,Maar toen ik het gelezen had, was ik om. Deze musical is zo goed geschreven en nog steeds actueel en herkenbaar.’’ Purcell staat op het toneel met onder meer Thom Hoffman, Hugo Haenen en Bob Fosko.
‘My Fair Lady’ is gebaseerd op het beroemde toneelstuk ‘Pygmalion’ van George Bernard Shaw. Bloemenmeisje Eliza loopt op een avond professor Higgins (Thom Hoffman) tegen het lijf. Die raakt gefascineerd door haar platte taalgebruik en volkse manieren. Met een vriend sluit Higgins een weddenschap af dat hij Eliza van haar accent kan afhelpen en beschaafde manieren kan bijbrengen. ,,Het is absoluut geen oubollige voorstelling’’, vindt Purcell. ,,Als actrice en zangeres is deze musical bovendien heel interessant.’’
Céline Purcell was in verschillende musicals te zien en speelt tevens in de Vara-comedy ‘Kinderen geen bezwaar’. In ‘My Fair Lady’ heeft zij haar grootste musicalrol tot nu toe, waarin ze acteren en zingen kan combineren: ,,Ik vind het leuk om meer de kant van acteren op te gaan en bij deze musical kan dat. Je voelt dat het eerst een toneelstuk was. Verhaaltjes van musicals zijn vaak vrij dun, maar in dit geval is dat niet zo. Ik heb ‘Pygmalion’ herlezen en dat vond ik heel erg goed. Toch ben ik blij dat wij de musical spelen. Ik houd van musicals en liedjes zoals ‘Als ‘t effe kan’ vergroten de herkenbaarheid.’’
Purcell groeide op in een gezin van musicalliefhebbers en ‘My Fair Lady’ kende ze dus maar al te goed. ,,Wij keken thuis heel veel musicals en films, dus ook ‘My Fair Lady’. Ik had er geen rekening mee gehouden dat ik voor deze rol gevraagd zou worden. Dus toen mijn agent belde, was mijn eerste reactie: Eliza Doolittle, dat kan ik niet! Ik had op dat moment al een rol aangenomen in ‘Rembrandt’, maar besloot toch naar de auditie te gaan. Toen ik de rol kreeg, kon ik natuurlijk geen nee zeggen. Daar hadden de mensen van Rembrandt ook begrip voor. Over tien jaar ben ik te oud voor de rol van Eliza, dus het was nu of nooit.’’
Actrices als Audrey Hepburn en Julie Andrews gingen haar voor. In het begin was Purcell bang dat ze niets aan hun prestaties kon toevoegen. ,,Ik heb de film bewust niet nog eens bekeken, omdat ik Audrey Hepburn niet wilde kopiëren. Uiteindelijk heb ik de rol van Eliza op mijn manier gedaan. Ik ben van nu en zing moderner dan degenen die het voor mij hebben gedaan. De lat is ook steeds hoger komen te liggen. Toen ‘My Fair Lady’ voor het eerst in Nederland te zien was, kende men hier geen musicals. Dat is nu wel anders. Ik sta in elk geval heel erg achter deze voorstelling en dat was voor mij het belangrijkste.’’
Waar Eliza Doolittle droomt van een eigen bloemenkraam, was meespelen in musicals vroeger de droom van Céline Purcell. Ze volgde een vooropleiding en speelde bij een amateurgezelschap. ,,Toch heb ik lang gedacht dat ik er niet mijn beroep van kon maken. Ik ging rechten studeren, want tijdens de musicalvooropleiding had ik al gemerkt dat ik nogal eigenwijs was en dacht: ik weet er meer van dan jullie. Bovendien was ik bang om mijn lol en passie kwijt te raken als het te veel over techniek zou gaan. Ik speel en zing liever op gevoel en dat is nog steeds zo.’’
Ze begon haar professionele carrière als understudy bij de musical ‘Miss Saigon’. Daarna volgden rollen in ‘Elizabeth’, ‘Titanic’, The Sound of Music’ en ‘Mamma Mia!’. Vorig jaar was ze als alternate te zien in ‘Beauty and the Beast’. ,,Eliza heeft geluk dat ze Higgins tegenkomt en in de musicalwereld geldt hetzelfde. Op het juiste moment moet een bepaalde rol er zijn en dan moeten mensen ook nog denken: die Céline is leuk. Het is vaak een kwestie van right place, right time. Maar ik heb er ook hard voor moeten werken.’’
‘My Fair Lady’ ziet ze als een bekroning: ,,Het is nog leuker dan ik vooraf dacht. Na deze rol ben ik eigenlijk klaar met musical, haha. Nee hoor! Welke musicalrol ik hierna zou willen spelen? Ik zou heel graag meedoen in ‘Wicked’, een nieuwe musical die nu in Amerika te zien is. Een fantastische voorstelling. Ook zou ik graag een keer een voorstelling van Sondheim doen, die zijn ingewikkeld qua muziek, of een dansshow. Daarnaast lijkt het me leuk om iets te presenteren of in een dramaserie te spelen. Ik heb nog ambitie genoeg!’’ (2007)
10/1/2012 | theater |