Wende Snijders toerde twee en half jaar door Nederland met haar soloprogramma. Momenteel staat ze in de theaters met de bijzondere voorstelling ‘Het Verschil’; een mengvorm van muziektheater, toneel en stand-up comedy. Ontroerend spel, prachtige liedjes en ‘ontregelende’ grappen. Geen gemakkelijke voorstelling, geeft ze toe: ,,Je moet ‘Het Verschil’ over je heen laten komen.’’Van 22 tot en met 27 mei staat ‘Het Verschil’ in het Oude Luxor Theater. Wende Snijders bewaart goede herinneringen aan dit Rotterdamse theater: ,,In 2001 heb ik daar negen maanden stage gelopen bij de musical ‘Foxtrot’. Inderdaad een andere genre dan wat ik nu doe, maar ook weer niet totaal anders. Het is een soort muziektheater, je vertelt een verhaal door middel van liedjes. Of ik weer een musical zou willen maken? Ja hoor, ik zou graag in een musical van Sondheim spelen. In het derde jaar op school speelden we een deel van ‘Into the woods’, dat vond ik echt fantastisch.’’
De afgelopen drie jaar is het hard gegaan met Wende Snijders. Op de Kleinkunst Academie kwam ze in aanraking met Franse chansons en besloot zich daarin te verdiepen. Met haar eerste programma zorgde ze voor een hernieuwd succes van het Franse chanson. Ook haar eerste cd ‘Quand Tu Dors’ was een succes en ze werd overladen met prijzen. Zo won ze de Gouden Notekraker 2007, toegekend door collega’s uit het vak. Ook haar tweede cd ‘La Fille Noyée’ werd lovend ontvangen.
Na alle drukte rond haar eigen programma, vindt Wende Snijders het heerlijk om nu weer met een groep op pad te zijn en ‘een ander soort inspiratie op te doen’. ,,Dit is een unieke mengvorm van muziek, toneel en stand-up comedy’’, zegt ze over de voorstelling, die werd ontwikkeld door regisseur Ruut Weissman. Naast Snijders wordt ‘Het Verschil’ gezongen en gespeeld door Jenny Arean, Ali Cifteci en Manoushka Zeegelaar Breeveld en van luchtig commentaar voorzien door stand-up comedians Raoul Heertje en Jan Jaap van der Wal.
,,Als je binnenkomt met de verwachting de hele avond Jenny Arean te zien of stand-up comedy kan het tegenvallen, want dat is het niet’’, benadrukt ze. ,,’Het Verschil’ bestaat uit drie verschillende disciplines die samenkomen. Vooral in het begin is dat misschien lastig, omdat je niet precies weet hoe je ernaar moet kijken. Het is een voorstelling die je over je heen moet laten komen.’’ Vooral de aanwezigheid van een stand-up comedian is wennen. ,,Hij heeft de functie van nar en ontregelaar’’, verklaart Wende. ,,Alsof je naar een film zit te kijken, waarbij iemand af en toe op pauze drukt en commentaar geeft.’’
Zeker is dat ‘Het Verschil’, dat gaat over een wereld van misverstanden en brutaliteit en wat je daar tegenover kunt zetten, iets losmaakt. ,,Het is geen luchtige voorstelling, we willen wel iets vertellen. We horen aan de reacties dat de voorstelling iets met het publiek doet. Mensen ervaren ‘Het Verschil’ als prettig, troostend of heftig. En er zijn mensen die het helemaal niks vinden. Ook dat is prima. ‘Het Verschil’ maakt in elk geval iets los, dwingt je om stelling te nemen. Je hoort na afloop veel discussies over wat men ervan vond en wat het is. Dat is een functie van theater: dat iedereen er iets over kan zeggen, of dat nou positief of negatief is.’’
Deze voorstelling brengt bovendien twee bijzondere zangeressen samen: de ervaren Jenny Arean en het jonge talent Wende Snijders. ,,Tien jaar geleden stond Jenny Arean in Tip Top’’, vertelt laatstgenoemde. Dat was de thematische voorloper van ‘Het Verschil’, ook in de regie van Ruut Weissman. ,,Ik heb die voorstelling destijds gezien en kan me dat nog goed herinneren. Vooral omdat ik toen dacht: ik wil naar de Kleinkunst Academie. En nu, tien jaar later, sta ik naast haar op het podium. Dan voel je inderdaad een soort nederigheid, haha. Natuurlijk kijk ik tegen haar op, maar het is vooral superleerzaam om met haar te werken.’’
‘Het Verschil’ is nog tot en met 7 juni in de Nederlandse theaters te zien. Twee dagen daarna vertrekt Wende Snijders naar Terschelling waar ze op het Oerol Festival delen van haar nieuwe theaterprogramma zal uitproberen. ,,Met twee muzikanten en een danseres. Ik heb twee keer eerder op Oerol gespeeld en dat is echt de perfecte plek om te experimenteren. De sfeer, het eiland, het heeft iets magisch. Het gaat daar niet om succes, maar vooral om het maken van een mooie voorstelling.’’
Ze is niet van plan om gemakkelijk voort te borduren op haar succes. Het is nooit mijn idee geweest dat ik een chansonnière zou worden. Ik ben Wende, met een breder kleurenpalet dan alleen Franse chansons. Ik vind het een uitdaging om ook met liefde en energie in het Nederlands, Spaans of Engels te zingen. Ik werk zo hard aan het maken van mooie dingen dat ik geen tijd heb om erover na te denken wat het publiek ervan zal vinden. Maar natuurlijk zal ik Franse liedjes blijven zingen. Ik ben daar nog lang niet klaar mee, er is nog genoeg prachtig repertoire. Ik ben pas 28, dus: er kan nog meer bij!’’
Foto: Deen van Meer
18/11/2011 | theater |