Na haar succesvolle debuut, twee cd’s, een dvd en diverse prijzen is zangeres Wende Snijders terug in het theater. Ook haar tweede programma ‘Wende’ is lovend ontvangen. Deze keer zingt ze naast de Franse chansons waarmee ze doorbrak, ook Nederlands, Engels, Spaans en Zuid-Afrikaans. ,,Wat ik nu doe is het gevolg van ontwikkeling.’’Dankzij haar interpretaties van beroemde liedjes van onder meer Jacques Brel en Edith Piaf leek Wende Snijders ongewild ambassadrice van het Franse chanson te worden. In haar nieuwe programma gooit ze het over een andere boeg. De chansons zijn niet verdwenen, maar ze heeft haar horizon verbreed. ,,Vorige keer werkte ik met drie strijkers, accordeon en piano. Nu met een jazztrio, met drum, piano en bas. Van daaruit zijn we vertrokken.’’
Ze doken vier weken de repetitieruimte in om nummers te bewerken en met regisseur Ruut Weissman werkte ze aan de dramaturgische lijn. Ze gebruikt de stad New York als metafoor voor haar leven: ,,Ik las ooit een verhaal over Ravel die in de jaren dertig in New York arriveerde en een stad zag met de potentie uit te groeien tot wereldstad. De energie die hij voelde was heel inspirerend. Dat heb ik gekoppeld aan het thema: mens durf te leven.’’
,,Als zo’n stad aan het groeien is, of als je bepaalde keuzes moet maken in je carrière, moet je een committent durven aangaan. Dan is er ook een keerzijde. Als je hoog inzet, zit daar een risico aan. Het kan ook mislukken. Voor mij was het veilig geweest om verder te gaan met Franse chansons. Ik wil mezelf echter ontwikkelen, opnieuw uitvinden. Dan hoop je dat mensen dat waarderen.’’
Ze beperkt zich niet langer tot de Franse taal. ,,Door andere dingen te doen, zoals het muziektheaterstuk ‘Het Verschil’ en een samenwerking met de Zuid-Afrikaanse dichteres Antjie Krog, kwam ik erachter dat andere talen ook mooi kunnen zijn. De verschillende talen zie ik als een kleurenpalet waarmee je diversiteit kunt aanbrengen. Frans ligt als zangtaal het dichtst bij me, Spaans en Zuid-Afrikaans staan wat verder van me af, en Nederlands vind ik het moeilijkst.’’
Hoewel ze zelf ook teksten schrijft, zingt ze nog steeds vooral eigen interpretaties van liedjes van anderen. Zoals van Jacques Brel. ,,Ik heb hem wel eens mijn Shakespeare genoemd. Hij kan onderwerpen als eenzaamheid, dood, vergetelheid en liefde zo mooi verwoorden zonder sentimenteel te worden. Zo poëtisch, rauw en waar. Ik kies overigens is het niet zomaar Brel om Brel. Het belangrijkste is dat een lied in het verhaal van mijn voorstelling past.’’
Biografie
Wende Snijders werd in 1978 geboren in het Engelse Beckenham. Ze woonde van haar zesde tot negende jaar in Guinee-Bissau, Afrika. Daar bezocht ze een Franse school. In 2002 studeerde ze af aan de Academie voor Kleinkunst en verdiepte zich in het Franse chansons. In 2000 won ze het Concours de la Chanson met zowel de eerste prijs van de jury als de publieksprijs. Daarna maakte ze een theatraal muziekprogramma, waarmee ze met veel succes langs de theaters trok. In 2005 verscheen haar eerste album ‘Quand tu dors’. Ze won de ZONTA-award, een Edison voor ‘Quand tu dors’ en de prestigieuze British American Tobacco-prijs. Nadat in oktober 2005 haar dvd ‘Au Suivant’ was verschenen, presenteerde ze in september 2006 haar tweede album ‘La fille noyée’. In het theater was ze in 2006 te zien in ‘Het Verschil’. Begin 2007 ging haar tweede eigen voorstelling ‘Wende’ in première.
18/11/2011 | theater |