De mannen van De Wereldband worden niet voor niets ‘de Marx Brothers van de wereldmuziek’ genoemd. De zes veelzijdige muzikanten met kleine jongenshumor hebben een succesformule in handen, gezien het enorme succes van hun eerste programma ‘Lekker Warm’. Afgelopen zaterdag ging ‘Keet’ in première. Onder regie van Rotterdammer Martin van Waardenberg is hun tweede programma drukker en fysieker dan zijn voorganger.Voor wie De Wereldband nog niet kent eerst een misverstand uit de wereld helpen: hoewel de naam anders doet vermoeden, spelen de zes muzikanten geen brave wereldmuziek om stil naar te luisteren. Wel combineren ze alle mogelijke muziekstijlen, gebruikmakend van meer dan vijftig instrumenten en andere attributen waar muziek uitkomt. ,,Wat ons werelds maakt is dat we echt alle muziekstijlen door elkaar gebruiken. Van Roemeense muziek naar Brabantse schlagers en Amerikaanse raps’’, aldus Ro Krauss.
Hij is een van de zes leden van De Wereldband, die verder bestaat uit Willem van Baarsen, Rogier Bosman, Sanne van Delft en nieuwkomers Tim Satink en Stanislav Mitrovic. Naast de muzikale kwaliteiten vallen de bandleden vooral op door hun aanstekelijke humor. Onder regie van Karel de Rooij (Mini van Maxi) maakten ze hun eerste avondvullende programma ‘Lekker Warm’. Een recensent noemde De Wereldband ‘een volstrekt uniek fenomeen’. Ze kregen meer lovende recensies en trokken volle zalen. Inmiddels is ‘Lekker Warm’ op dvd verkrijgbaar.
,,Wij doen blijkbaar iets dat uniek is’’, probeert Rotterdammer Ro Krauss het succes van De Wereldband te verklaren. ,,Er zijn meer theatermakers die muziek integreren in hun programma’s, zoals Orkater en Alex d’Electrique. Maar muzikanten die op succesvolle wijze theater in hun programma stoppen zijn er veel minder. Meestal is het resultaat vrij pijnlijk. Wij hebben blijkbaar een formule die door ons enthousiasme en gezamenlijke humor wel overslaat op het publiek.’’ Na het succes van ‘Lekker Warm’ is er nu de opvolger ‘Keet’. Volgens de flyer ‘een virtuoos muziekspektakel van de bovenste plank tot de onderste steen’.
Krauss: ,,Ze zeggen altijd dat je op je tweede programma wordt afgerekend. Ik heb er zelf een positief gevoel over. Het is heel anders geworden dan ‘Lekker Warm’, maar mensen die zijn wezen kijken vinden het over het algemeen te gek. Na ‘Lekker Warm’ hebben we direct tegen elkaar gezegd: evolutie bestaat alleen uit veranderen. We wilden dus iets heel anders. Het grootste verschil is dat ‘Lekker Warm’ bestond uit allerlei verschillende muziekstijlen, terwijl we nu een overkoepelend thema hebben: ‘Keet’.’’ Een thema dat je op twee manieren kunt uitleggen: keet van lol maken en een bouwkeet.
Beiden komen terug in de voorstelling. De humor zoals we die kennen uit hun eerste programma en de bouw onder meer via de enorme stellage die op het toneel staat. De regie van ‘Keet’ was in handen van Rotterdammer Martin van Waardenberg. ,,Karel de Rooij was niet beschikbaar en toen hebben we Martin gevraagd. Vreemd is die keuze niet. Wij waren niet alleen fans van Waardenberg en De Jong, maar stonden zelf vroeger ook in het theater met kleinschaligere producties die veel drukker en fysieker waren dan ‘Lekker Warm’. Eigenlijk gaan we met ‘Keet’ dus terug naar onze roots.’’
,,De grootste invloed van Martin is dat we in deze voorstelling meer praten dan in ‘Lekker Warm’. Daarin werd amper gesproken en als er iets werd gezegd was het in fantasietaal of een andere vreemde taal. De andere verandering is dat ‘Keet’ een fysiekere voorstelling is dan ‘Lekker Warm’. Daarin herken je onder meer het theater van Waardenberg en De Jong. Wij zijn geen kloon van hen, maar de invloed van Martin is zeker zichtbaar. We klimmen, rennen en vliegen over die stellages. Het heeft me drie maanden sportschool gekost om fit te worden’’, lacht Krauss.
Uiteindelijk gaat het echter vooral om de muziek, want de zes leden van De Wereldband zijn in de eerste plaats muzikanten. Allerlei soorten muziek komen in hoog tempo voorbij, ten gehore gebracht op meer dan vijftig ‘instrumenten’, waaronder steiger- en regenpijpen. ,,We spelen deze keer zonder pauze en er zit een aardig tempo in. Natuurlijk zijn er momenten van rust, maar het is vooral een programma van uitersten. Tijd om bij te komen is er bijna niet, dan is er alweer iets anders aan de gang. We merken vaak dat mensen twee of drie keer komen kijken. Dat was bij ‘Lekker Warm’ al zo en hetzelfde horen we nu weer.’’
18/11/2011 | theater |